Φοίβη Αθηναίου

Πάνε πες τους…

Αγαπητή Φοίβη, τι να πω;

– Πάνε πες τους, τους τρεις «καβαλιέρους» να τσακιστούν και να ‘ρθουν! Και πού ‘σαι, πες τους να φέρουν και τα μνημόνια!

– Πρόεδρε, μου είπαν να σε πω πως άμα δεν πας εσύ να τους παρακαλέσεις, δεν έρχονται!

– Πάνε πες τους πως αν δεν ήμουν εγώ ακόμη εκεί θα ήταν, δεν θα έχουν ηλιοθεραπείες και σουβλάκια!

– Πρόεδρε, μου είπαν πως άμα δεν έρθει κι η ξινή, η μερκελισμένη, δεν γίνεται τίποτα.

– Ε! Τότε, πάνε πες και αυτηνής να τσακιστεί και να ‘ρθει. Εδώ έχουμε ήλιο, να ζεσταθούν ακόμη κι οι κρυοκώλες κότες.

– Πρόεδρε, εντάξει, μου είπε κι αυτή πως θα ‘ρθει, μα θέλει την Ακρόπολη, να την κάνει ξενοδοχείο και να μείνει. Την αγοράζει κιόλας μου είπε, όσο όσο! Ε, μην της την χαρίσεις!!

– Α!! Και πού ‘σαι! Αντε, κουράστηκες εσύ, πάνε πες σ’ εκείνον τον μπουλουκάκο να έρθει αυτός τώρα να πάει να τους λέει και να μου λέει ό,τι του λένε!

– Ουφ!! Σ’ ευχαριστώ πολύ, πρόεδρέ μου, σ’ ευχαριστώ!

– Μπουλουκάκο, τα πράγματα εδώ είναι σοβαρά, ξέχνα τα κουβαδάκια και τα τουβλάκια, δουλειά τώρα!

– Πάνε πες τους πως το βαρέλι δεν έχει πάτο, να ‘ρθουν να μας τον βάλουν!

– Πρόεδρε, μου είπαν να σε πω πως έχουν τον πάτο του βαρελιού αλλά…

– Τι αλλά, βρε μπουλουκάκο μου, αν δεν είχα εγώ το βαρέλι, τον πάτο τους ξέρεις πού θα τον έβαζαν;

– Πάνε πες τους – κι αυτής της ξινής – πως έτσι όπως κάνουν είναι φασισταριά κι άμα τους βρω μπροστά μου θα τους λειώσω!

– Πρόεδρε, άσ’ τα, μου είπαν πως άμα δεν υποκύψεις, ξέρεις… κι εσένα κι όλη την ομάδα!

– Πάνε πες τους πως οι δόσεις τους τελειώνουν!

– Πρόεδρε, μου είπαν πως κι εσύ τελειώνεις. Σε λίγες μέρες, τρεις βασικοί παίχτες της ομάδας σου θα σε στήσουν!

– Πάνε πες τους…

Κώστας Παπατσιμούλης,

δάσκαλος, Καρδίτσα

Ο Κώστας Τριπολίτης, αγαπητέ Κώστα, τα έχει πει νωρίτερα με στίχους: «Πρόεδρε, ο κόσμος πεθαίνει / Με σταυρούς, με σφυροδρέπανα, με μπλακ-εντ-ντέκερ στο προσκεφάλι / Πρόεδρε… / Κάμερες κρυμμένες καταγράφουν άδειες φάτσες, η ζωή στο φωτοαντιγραφικό / Λούμπεν και πληβείοι αναλώνονται στις πιάτσες, η απόγνωση στο πρώτο ενικό / άμβωνες ουρλιάζουν το μεγάφωνο του μίσους, λεκιασμένες των αγίων οι μορφές / Εδρανα και νόμοι προστατεύουνε τους Κροίσους, χειροπέδες και πεντάπικρος καφές»…

Κάτω από

βουνά ντροπής

Προς κυρία Αθηναίου,

Από τα 22 χιλιόμετρα της αρχαίας Ιεράς Οδού που οδηγούσε από την περιοχή Διπύλου στον Κεραμεικό της αρχαίας Αθήνας μέχρι το ιερό Δήμητρας και Κόρης στην Ελευσίνα, ελάχιστα τμήματα είναι ορατά και βεβαίως επισκέψιμα σήμερα. Ενα σημαντικό κομμάτι της διαδρομής τεσσάρων χλμ. στα σημερινά όρια του Δήμου Χαϊδαρίου βρίσκεται μέσα στον Βοτανικό Κήπο Διομήδους κοντά στη Μονή Δαφνίου και στην περιοχή της Αφαίας Σκαραμαγκά, προς τη λίμνη των Ρειτών ή Κουμουνδούρου.

Τώρα τα μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου αποφάσισαν να εισηγηθούν το θάψιμο 150 μέτρων της αρχαίας Ιεράς Οδού στην Αφαία Σκαραμαγκά. Απορρίπτοντας βέβαια την πρόταση να καταχωθούν τα 150 μ. για να γίνουν πάρκινγκ και εγκρίνοντας την ανάδειξη 140 μ. στο ανατολικό τμήμα του αρχαίου δρόμου από την Γ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Απόφαση την οποία οι κάτοικοι της περιοχής Χαϊδαρίου που αγωνιζόμαστε χρόνια για την ανάδειξη θεωρούμε απαράδεκτη. Γιατί δεν αναδεικνύεται όλη η αρχαία οδός;

Θα μου πείτε τι λέω τέτοιες δύσκολες εποχές. Ομως πρέπει να διαφυλάξουμε τα αρχαία μας. Ή όχι πια;

Ελένη Σκαραμαγκά

Ααααχ, αγαπητή Ελένη. Εδώ καταχώνονται οι ζωές μας σε βουνά από σκουπίδια, ολιγωρία, χαράτσια, ανέχεια και ντροπή. Πολλή ντροπή για μια χώρα που παραπαίει στο χάος της. Οροσειρές ντροπής. Εδώ παρακρατικά, κατά την κομματική εγκάθετο, κόκκινα λάβαρα και κουκούλες αφαιρούν με πέτρες τη ζωή συνανθρώπων μας. Εκατόν πενήντα μέτρα της αρχαίας οδού που πιθανότατα δεν θα υπήρχε ούτε… σάλιο για να τα αναδείξουν θα μας μαράνουν; Επίσης, σώζονται άλλα τμήματα της αρχαίας οδού. Αποκλείεται αυτά τα 150 να μην είναι το ίδιο «χρήσιμα»;