Ενα χρώμα, πολλές επιλογές

Η μόδα ως φαινόμενο που συμβαδίζει με τις ανθρώπινες συμπεριφορές έχει κάνει τις σχετικές αναπροσαρμογές στο στυλ. Το οποίο ησυχάζει από τις πιεστικές αλλαγές των νέων συλλογών και δείχνει προτίμηση για τις προτεραιότητες της εμφάνισης. Για τις ψυχρές ημέρες της σεζόν το στυλ της κομψότητας θα είναι το μαύρο, ή σκουρόχρωμο σαν μαύρο, κοστούμι.

Μάλιστα, οι γυναίκες έχουν το προνόμιο να εναλλάσσουν το ίδιο σακάκι με φούστα ή με παντελόνι, αφού η απλότητά του διευκολύνει τους συνδυασμούς με πολλά και διαφορετικά αξεσουάρ. Το μαύρο σύνολο λειτουργεί πάνω στο σώμα όπως ο καμβάς στη ζωγραφική: σαν ένα πλαίσιο δηλαδή πάνω στο οποίο εμφανίζονται τα διακριτικά της γυναικείας κομψότητας. Ανάλογα μάλιστα με την ηλικία μπορεί να είναι ένα λευκό πουκάμισο, μια μεγάλη καρφίτσα στο πέτο του σακακιού ή σειρές από κολιέ και μακριές αλυσίδες.

Αν το επιτρέπει η καλή ποιότητα της επιδερμίδας στο ντεκολτέ, τότε το μαύρο κοστούμι ή ταγέρ φοριέται μόνο του. Ετσι όπως αρέσει στις Γαλλίδες να το φοράνε, εμπνέοντας τον Ζαν Πολ Γκοτιέ και τον Ρικάρντο Τίσι, σχεδιαστή του οίκου Givenchy, να σχεδιάζουν τις σύγχρονες εκδοχές αυτού του συνόλου.

Οι φούστες των μαύρων ταγέρ παρουσιάζονται σε δύο διαφορετικές γραμμές. Η ίσια σε στενή γραμμή είναι πιο κομψή και φορτισμένη με μηνύματα ερωτισμού, επειδή την συνοδεύουν πάντα παπούτσια με ψηλά και λεπτά τακούνια που μακραίνουν τις γάμπες. Ή μποτάκια έως τον αστράγαλο, ανοιχτά στα δάχτυλα και με λεπτά λουριά γύρω από το κουντεπιέ για να τονίσουν τη στυλιστική ορμή των νεαρότερων γυναικών.

Ενώ η ίσια φούστα με φαρδιές πιέτες ελαφραίνει το σέξι ύφος του ρούχου και του δίνει πρόσβαση για να φορεθεί σε γεύμα εργασίας ή συνάντησης με ηλικιωμένους ή εκπροσώπους επίσημων θεσμών.

Η ληξιαρχική πράξη γέννησης του μαύρου ταγέρ αναφέρεται στα τέλη του 19ου αιώνα ως πρωινού ενδύματος εκείνων των κυριών που είχαν αρχίσει να συζητάνε πρώτες για θέματα γυναικείας χειραφέτησης.

Στο πέρασμα του χρόνου το μαύρο σακάκι και η ταιριαστή φούστα του πέρασαν από πολλές μεταποιήσεις και σχεδιαστικές μεταβολές. Οι ώμοι στένεψαν, τα πέτα φάρδυναν, οι πένσες στη μέση και πίσω στην πλάτη έδωσαν έμφαση στη θηλυκότητα του σώματος. Ενώ το μήκος της φούστας άρχισε την ανάβαση από τον αστράγαλο, στη μέση της γάμπας, πάνω από το γόνατο κι έφτασε στα τέλη των 80s έως τη μέση του μηρού για να ισορροπήσει με τις τετράγωνες βάτες των σταυρωτών μπλέιζερ.