Κοινωνία και κράτος

Υπάρχουν τρόποι να ξεπεραστεί η κρίση, όποιο περιεχόμενο και να δίνει κανείς σε αυτήν;

ΓΡ. Β.: Ενα μέρος της κρίσης γενικότερα στην Ελλάδα θα φύγει όταν θα σταματήσουμε να πετάμε τα σκουπίδια στους δρόμους. Φαίνεται ίσως αφελές αλλά το θέμα δεν είναι μόνο πρακτικό, είναι και συμβολικό. Ενας άνθρωπος που πετάει τα σκουπίδια του σε δημόσιο χώρο, αποβάλλει ταυτόχρονα και τις ευθύνες του, το αίσθημα της κοινωνικής αλληλεγγύης, πετάει το μπαλάκι της φορολογίας σ’ έναν άλλον, μεταφέρει τις βρωμιές του σ’ έναν χώρο που δεν τον θεωρεί ιδιοκτησία του. Οσο περίπλοκα και να είναι τα πράγματα, στην ουσία είναι πάρα πολύ απλά. Ακόμη κι αν το άρρωστο παγκόσμιο σύστημα βελτιωθεί, κι αυτό επιλογή του ανθρώπου θα είναι. Ωστόσο, αν το δικό μας πολιτικό σύστημα ξεπεράσει την αρρώστιά του και βελτιωθεί, δεν θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε οι Ελληνες σε περίπτωση που συνεχίσουμε να κουβαλάμε τη νοοτροπία του παρελθόντος.

Ο. Κ.: Ηταν εξαιρετικά εύστοχα αυτά που είπατε για το περιβάλλον, και όχι γιατί πρόκειται για θέμα της μόδας. Ωστόσο αν ο καπιταλισμός επιβιώσει, θα πρέπει να υπάρξει με καινούργιους κανόνες ειδικά όσον αφορά στο περιβάλλον. Επειδή όμως συμφωνήσαμε στην αρχή η συζήτηση να έχει πολιτικό και όχι κομματικό χαρακτήρα, θα ήθελα να μιλήσω για το κράτος, του οποίου προφανώς η εκάστοτε κυβέρνηση χειρίζεται τις υποθέσεις του. Εχουμε φτάσει πια στο σημείο η κοινωνία να σώζει το κράτος και όχι το κράτος να μεριμνά για την κοινωνία, όπως θα έπρεπε να συμβαίνει. Δυστυχώς, όλες αυτές οι δομές που τόσα χρόνια το κράτος δημιούργησε για να βοηθήσει την κοινωνία καταρρέουν. Είναι τραγικό για μια χώρα.