Ανεξάρτητοι μέχρι το τέλος

Ηταν το 1980 όταν τέσσερις φίλοι στην Αθήνα της Τζόρτζια είχαν μια έμπνευση. Να φτιάξουν ένα συγκρότημα. Δεν είχαν στο μυαλό τους να γίνουν οι Rolling Stones ή κάτι τέτοιο. Η λέξη «καριέρα» δεν αναφέρθηκε πουθενά. Απλά να φτιάξουν ένα συγκρότημα και να παίζουν αυτό ήθελαν. Ο Μάικλ (Στάιπ) τραγουδούσε, ο Πίτερ (Μπακ) έπαιζε κιθάρα, ο Μάικ (Μιλς) μπάσο και ο Μπιλ (Μπέρι) έπαιζε ντραμς. Θα ήταν οι REM, τουλάχιστον για τα επόμενα 31 χρόνια. Μέχρι – συγκεκριμένα – πριν από λίγες μέρες.

Ο τρόπος που έπαιζε κιθάρα ο Μπακ και ο τρόπος που τραγουδούσε ο Στάιπ έκαναν γρήγορα τους REM να ξεχωρίσουν. Μέσα σε λίγο διάστημα έγιναν η μπάντα με τη μεγαλύτερη ζήτηση στα κολεγιακά ραδιόφωνα και καθώς η φήμη τους μεγάλωνε, το «ανεξάρτητο» ροκ που έφερναν μαζί τους μετατοπιζόταν στο κέντρο.

Γράφοντας τέλος σήμερα στην ιστορία τους, σε κάνουν να αναρωτιέσαι, μήπως μαζί τους τελειώνουν και οι ροκ μπάντες όπως τις ξέραμε. Ή όπως εκείνοι τραγουδούσαν: – it’s the end of the world as we know it… (and Ι feel fine). Ξαφνικά την περασμένη Τετάρτη ανέβασαν στο σάιτ τους την απόφασή τους να σταματήσουν.

Ο πρόσφατος δίσκος τους επιβεβαίωνε πάντως την έμπνευσή τους. Κατά γενική ομολογία το «Collapse into now» είναι από τα καλύτερα. Τότε γιατί είπαν «στοπ» τώρα; Γιατί δεν συνέχισαν με μεγάλη περιοδεία;

«Ολο αυτό το διάστημα ήμασταν συγκρότημα με το πιο αληθινό νόημα της λέξης. Νιώθουμε λοιπόν και λίγο σαν πρωτοπόροι, δεν υπάρχει δυσαρμονία, κανένας διχασμός, ούτε δικηγόροι που θα χρειαστούν για να βρουν λύσεις…», λένε. Και η δεξαμενή είναι γεμάτη επιτυχίες («Man on the Moon», «Radio Free Europe», «Losing my religion», «Talk about the passion», «What’s the frequency Kenneth, «Everybody hurts» κ.ά.) ώς τα πιο καινούργια.

Ο άνθρωπος, ωστόσο, πίσω από το φαν κλαμπ τους, Ιθαν Κέιπλαν, υπεύθυνος επίσης για νέες τεχνολογίες στη Warner, είπε στο «Rolling Stone» πως στην απόφαση των REM εν μέρει φαίνεται να έπαιξε ρόλο και η πολιτική της εταιρείας τους. Και αυτό πρέπει να άρχισε πέρσι το φθινόπωρο. «Η εταιρεία άλλαξε πέρσι τον Σεπτέμβριο και πιστεύω ότι οι απαιτήσεις απέναντι σε μια μπάντα ήταν περισσότερες από αυτές που οι REM θα ήθελαν να ανταποκριθούν. Εξάλλου έχουν πετύχει τόσα πολλά».

Το άλμπουμ τους «Murmur» (1983) άφηνε τότε να φανεί καθαρά πως αν το ροκ ήθελε ένα μέλλον θα έπρεπε να είναι «ανεξάρτητο». Και οι ρόκερ από την Αθήνα ύψωσαν τη σημαία της ανεξαρτησίας στην καρδιά της πολυεθνικής. Ο Στάιπ στο μεταξύ, κινητοποιήθηκε για πολλά ζητήματα, για οικολογικά θέματα, για τη Διεθνή Αμνηστεία, για το Θιβέτ. Εγιναν οι πρώτοι μεγάλοι ροκ σταρ του MTV, η εικόνα «δούλεψε» γι’ αυτούς. Ηταν επίσης το σούπερ γκρουπ που, ήρθε από την Αθήνα των ΗΠΑ στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, εγκαινιάζοντας το ελληνικό MTV. Οσοι ήταν στη συναυλία δεν πρόκειται να το ξεχάσουν. Είτε τους έβλεπες σε στάδιο είτε σε ένα μικρό κλαμπ (είχα την τύχη να τους δω και έτσι) είχαν την ίδια μεγάλη ψυχή και «δόσιμο» στην τέχνη τους. Για να μείνουν έτσι σήμερα, έπρεπε μάλλον εδώ να βάλουν στοπ.