# Οικονομικά δεν ξέρω, παρακολουθώ με αγωνία τα δρώμενα και προσπαθώ να προβλέψω το αύριο, πασχίζοντας να ξεχωρίσω ανάμεσα στις καταστροφικές προφητείες ποιες είναι οι πιθανές. Μέσα σε όλα τούτα, έχω κατανοήσει τα ακόλουθα που πολλοί ειδήμονες υποστηρίζουν. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, με την αυξημένη κινητικότητα κεφαλαίων, τη διεθνοποίηση των οικονομικών συναλλαγών και τις μεγάλες τεχνολογικές αλλαγές, το κράτος πρόνοιας οδηγεί, λέγεται, στην οικονομική κρίση. Εξαιτίας του κράτους πρόνοιας που παρεμβαίνει στην αναδιανομή του εισοδήματος, η εργασία γίνεται τόσο ακριβή ώστε η οικονομία της χώρας χάνει, καθώς τα προϊόντα που παράγονται δεν μπορούν να επιβιώσουν στον διεθνή ανταγωνισμό. Η προτεινόμενη λύση είναι μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου και της εργασίας που εξασφαλίζει ανταγωνιστικότητα των παραγόμενων προϊόντων και δραστική περικοπή του κόστους που απαιτεί το κράτος πρόνοιας.
# Αν όμως τα δεδομένα και οι λύσεις είναι πράγματι έτσι, το μέλλον είναι κυριολεκτικά τραγικό. Το κράτος πρόνοιας, ιδίως όπως λειτούργησε στη Βόρεια Ευρώπη από το 1945, μετά το τέλος του πολέμου, επέτρεψε την προστασία των οικονομικά αδικημένων τάξεων, μείωσε την εκμετάλλευση των εργαζομένων, εξασφάλισε τη στοιχειώδη εκπαίδευση και την υγεία όλων των πολιτών κ.ά. Η απώλειά του είναι απάνθρωπο ενδεχόμενο και επιστροφή σε ένα σύστημα ακραία ληστρικό, όπου μεγάλα ποσοστά του πληθυσμού θα εγκαταλείπονται στην ένδεια και στη μιζέρια.
# Οικονομικά δεν ξέρω, αλλά σίγουρα δεν προέκυψε το κράτος πρόνοιας από αλτρουισμό των κρατικών ιθυνόντων. Ηταν προϊόν της προσπάθειας να ανασταλεί η ισχυρή έλξη που ασκούσε μεταπολεμικά το σοβιετικό πρότυπο οργάνωσης της οικονομίας, ως αντίπαλο στον καπιταλισμό δέος. Και πάλι οικονομικά δεν ξέρω, αλλά η τρέχουσα βεβαιότητα ότι η εξάλειψη του κράτους πρόνοιας θα οδηγήσει σε ισχυρή οικονομία γιατί θα εξασφαλίσει την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων δεν ταιριάζει με τα διεθνή δεδομένα. Οσες βόρειες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ακόμα σήμερα μεγάλο και ισχυρό κράτος πρόνοιας είναι συγχρόνως οι πιο ανθεκτικές οικονομικά και οι πιο ανταγωνιστικές διεθνώς. Τι απέγινε η σοσιαλδημοκρατία; Ποια είναι η απάντηση σε τόσο ζωτικά ερωτήματα;