[Ημουν κι εγώ εκεί] «Fish n’ Chips» στη Λάρνακα

Στην Αγγλία είναι ένας «bubble», στην Κύπρο τον αποκαλούν «Τσάρλι», στην Ελλάδα είναι «ο Κύπριος». Το πραγματικό όνομά του είναι Αντι, δουλεύει στο «φισιάδικο» ενός Τουρκοκύπριου στο Λονδίνο τηγανίζοντας μπακαλιάρο με πατάτες, και όταν θα προσπαθήσει να ανοίξει δικό του μαγαζί με το εγγλέζικο παραδοσιακό φαγητό στη Λάρνακα το όνειρό του θα μετατραπεί σε εφιάλτη. Ως Κύπριος από την Αγγλία, ο Αντι θα βιώσει στη γη των προγόνων του έναν ρατσισμό μεγαλύτερο από αυτόν που βίωνε στο Λονδίνο. Πάνω σ’ αυτό τον καμβά κέντησε ο Ηλίας Δημητρίου το «Fish n’ Chips», την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, που καταχειροκροτήθηκε στις «Νύχτες πρεμιέρας» καθώς κέρδισε ένα καλλιτεχνικό στοίχημα: διότι δεν έπεσε σε καμία από τις παγίδες που περιμένουν τις «ταινίες-επιστροφής-του-ξενιτεμένου/μετανάστη/πρόσφυγα». Χωρίς να χρησιμοποιήσει πουθενά λέξεις φορτισμένες όπως «διχοτόμηση», «εισβολή», «πρόσφυγες», «πράσινη γραμμή», «Μακάριος», «Κοινοπολιτεία» κ.ο.κ., συλλαμβάνει την ιδιαίτερη κυπριακή ψυχοσύνθεση. Αυτό, μέσα από μια ιστορία επίκαιρη, συγκινητική, δραματική και αστεία, που αποδαιμονοποιεί την «μπάσταρδη» ταυτότητα των Κυπρίων. Αλλωστε και οι συντελεστές της ταινίας είναι «μπάσταρδοι». Ο σκηνοθέτης-σεναριογράφος Δημητρίου έχει κυπριακή, ελληνική και βρετανική υπηκοότητα και γεννήθηκε στην Αμμόχωστο, ο διευθυντής φωτογραφίας Γιώργος Γιαννέλης είναι Ελληνας του Βελγίου, ο πρωταγωνιστής Μάριος Ιωάννου είναι Κύπριος της Ελλάδας• και οι δύο πρωταγωνίστριες κατοικούν εδώ αλλά είναι η μία Γερμανίδα (Μαρλένε Καμίνσκι) και η άλλη Ιρλανδή (Αν Μαρί Ο’ Σάλιβαν). Ο θεατής μπαίνει στο θέμα μέσα από την αμείλικτη καθημερινότητα: ακούει κυπριακά και αγγλικά να εναλλάσσονται με ρυθμό πολυβόλου και παρακολουθεί τον Αντι να ψάχνει τη σαστισμένη μάνα του που όλο χάνεται. Γι’ αυτήν θα κάνει το ταξίδι της επιστροφής με τη γερμανίδα σύντροφό του και την goth κόρη της, αλλά θα σκοντάψουν στον αδελφό του και στην επίπλαστη ευημερία της εκσυγχρονισμένης ελληνοκυπριακής κοινότητας, ώσπου η επίσκεψή τους στα Κατεχόμενα θα λειτουργήσει σαν κάθαρση. O Δημητρίου παίρνει άριστα!