Ακριβά, λουσάτα και κιτσάτα

Εχασα τον λογαριασμό στα αιματοβαμμένα πτώματα που έσπερναν στο τουρκοσάπουνο «Εζέλ» διάφοροι μαφιόζοι. Και το καλύτερο ήταν ότι ο πλέον στυγνός εκ των δολοφόνων ήταν και «ψυχούλα»! Ολοι άλλωστε που έτρωγαν στην καθισιά τους πέντ’-έξι νοματαίους είχαν πολύ τρυφερά αισθήματα κατά βάθος. Και μπορεί οι φίλοι να ‘γιναν εχθροί, να ‘βγαλε ο ένας το μάτι του αλλουνού, αλλά στο τέλος πάλι φίλοι. Πολύ συγκινητική αυτή η ανωτερότης των συναισθημάτων.

Το τι μπαρούφα γράφεται και στα τουρκικά σενάρια δεν λέγεται. Τα σώζουν ο πλούτος της παραγωγής – αν και εξόχως παλιομοδίτικη η αισθητική – και η ταχύτητα της δράσης. Αν και η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει στο φινάλε το «Εζέλ» τόσο πιο αργή και στομφώδης γίνεται η εξέλιξη. Η σκηνή που ο Αλί σκοτώνει το πρωτοπαλίκαρο του κακού πλούσιου ήταν τουλάχιστον φωσκολικών προδιαγραφών.

Εν τω μεταξύ, για να μην πάθουμε σύνδρομο στέρησης, τον χειμώνα έρχονται δυο νέα τουρκοσάπουνα, που θα ενταχθούν μάλιστα στο prime time. Να μου πείτε, στο prime time προβάλλονταν και ο ανεκδιήγητος «Λάκης ο γλυκούλης» και η «Πολυκατοικία», με τα λατινοαμερικανικής καταγωγής σενάριά τους, ως εκ τούτου τα τουρκοσάπουνα δεν είναι το χειρότερο που μας έχει βρει.

Το ένα στον Αnt1, είναι εποχής, με τίτλο «Πειρασμός» και αφορά το άνομο πάθος παντρεμένης μεν νεαρής με ζάπλουτο πλην ωριμούτσικο κύριο, η οποία όμως πέφτει στα δίχτυα πλεϊμπόι. Υπόσχεται «εθιστικές» απολαύσεις έρωτα και προδοσίας σε μια Κωνσταντινούπολη του τέλους του 19^ου αιώνα. Η χρονική τοποθέτηση του δράματος ίσως είναι και το πιο ενδιαφέρον καθώς θα εξελίσσεται σε μια Πόλη, ως φαίνεται, της νοσταλγικής μνήμης του ελληνικού κοινού, πριν οι στρατιωτικοπολιτικές συγκρούσεις την ξεριζώσουν βίαια.

Η άλλη σειρά, που θα προβάλλεται από το Mega, είναι σύγχρονη, έχει τίτλο «Ερωτας και τιμωρία» και αφορά το δράμα μιας ορκισμένης παρθένας-μέχρι-την-πρώτη-νύχτα-του-γάμου που πιάνει στα πράσα τον ανυπόμονο αρραβωνιαστικό της να το γλεντάει με πιο πρόθυμη νεαρή. Θυμωμένη αποφασίζει να χάσει την παρθενιά της με τον πρώτο τυχόντα και αυτός είναι ο μπάρμαν Σάβας ή μάλλον Σαβάς – ο τόνος στη λήγουσα. Αυτός, πάλι, αποκαλύπτεται ότι είναι γόνος πλουσιοτάτης οικογένειας και ως εκ τούτου δεν έχασε τζάμπα ό,τι πολυτιμότερο είχε η ηρωίδα του αισθηματικού δράματος, αλλά τις περιπέτειες δεν θα τις γλιτώσει.

Πάντως η αποδυναμωμένη εγχώρια αγορά των σόου μπίζνες έχει δεχτεί με ανοιχτές αγκάλες την ευεργετική «επέλαση» της τουρκικής παραγωγής και δεν ξέρουμε αν η τηλεόραση μπορεί να κάνει όσα η διπλωματία δυσκολεύεται και όσα ο στρατιωτικός επεκτατισμός αποστρέφεται, αλλά προς το παρόν όλο αυτό μοιάζει και με μια απροσδόκητη ειρηνευτική αποστολή.

Και πρώτος ο Ονούρ που βρίσκεται στην Ελλάδα για να προωθήσει τη σειρά «Σουλεϊμάν ο μεγαλοπρεπής», μια χλιδάτη παραγωγή, η οποία έχει ξεσηκώσει πλήθος αντιδράσεων στην Τουρκία για το ιστορικοπολιτικό της υπόβαθρο (επειδή επικεντρώνεται στον έρωτα με τη χριστιανή Ρωξάνη και όχι στο μεταρρυθμιστικό έργο του Σουλεϊμάν), αλλά έχει προκαλέσει και πολύ γέλιο με τα γυρίσματα στους δρόμους και τις ηθοποιούς ντυμένες χανουμάκια και τον ίδιο τον Ονούρ – Χαλίτ με ύφος αυτοκρατορικό. Στα όρια του κιτς για τους πιο ευνοϊκά διακείμενους στην απόπειρα.

Σημασία έχει ότι ούτε στα πιο τρελά όνειρα των τούρκων παραγωγών θα έβρισκαν τέτοια υποδοχή οι σειρές από την ελληνική αγορά, που άλλωστε δεν τους ενδιέφερε καν να σκοπεύσουν προτιμώντας εκείνες των Βαλκανίων και τις λοιπές μουσουλμανικές και για λόγους κυριαρχίας της τουρκικής κουλτούρας.