Η αρχαιολατρία γίνεται θέατρο
Οταν οι Ελληνες πάλευαν για εθνική ανεξαρτησία, ευγενείς της Δύσης κατέφθαναν για να γνωρίσουν τους απογόνους των αρχαίων. Συνάντησαν βοσκούς. Το πολιτιστικό σοκ γίνεται τώρα σκηνικό δρώμενο
Ο Θέμης Μητρόπουλος κάνει τον Λόρδο Βύρωνα και η Ελένη Ευθυμίου τη μούσα του στην παράσταση «Dance me to the end of Greece #1 - ξένοι περιηγητές την Ελλάδα»
Μια ειδυλλιακή εικόνα είχαν σχηματίσει οι Δυτικοί για την απόληξη της Xερσονήσου του Αίμου. Η Ελλάδα των αρχών του 19ου αιώνα ήταν για πολλούς επιφανείς της Δύσης – έτσι πίστευαν τουλάχιστον – τόπος ιδανικός για τις ηδονικές ελευθερίες τους και βάπτισμα της ευαισθησίας τους στο «λίκνο του πολιτισμού».
Ο λόρδος Βύρων, η λαίδη Eλγιν, ο Φρανσουά ντε Σατoμπριάν (Σατωβριάνδος), ο γάλλος βασιλικός απεσταλμένος αβάς Μισέλ Φουρμόν, ο βρετανός αρχιτέκτονας Τσαρλς – Ρόμπερτ Κόκερελ ήταν μερικοί από τους σελέμπριτις των αρχών του 19ου αιώνα που έβαλαν στον χάρτη την επαναστατική Ελλάδα ως τουριστικό – περιηγητικό προορισμό.
Με όσα είχαν διαβάσει για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, κατέφθασαν κατά κύματα, λίγο πριν ή λίγο μετά την Επανάσταση, παρασυρμένοι από τον ενθουσιασμό ότι θα συναντούσαν τους απογόνους των αρχαίων Ελλήνων με τα σπουδαία επιτεύγματα.
Τι σχέση όμως μπορεί να είχε ένας βοσκός από την Αρκαδία του 1800 με τον βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο; Τα μάρμαρα των αρχαίων ερειπίων…
Αναπόφευκτα οι ξένοι ταξιδευτές βρέθηκαν σε δύο στρατόπεδα. Οι φιλέλληνες προσπαθούσαν να βρουν τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των αρχαίων και των ανθρώπων «που σχεδόν δεν μιλούσαν καλά ελληνικά», ενώ εκείνοι που δεν τους συμπαθούσαν έκαναν λόγο για έναν λαό ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με της αρχαιότητας.
Οι εντυπώσεις τους – αντιφατικές – αποτυπώθηκαν στα κείμενά τους, το οποία αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για το, με διάθεση σίκουελ, θεατρικό δρώμενο «Dance me to the end of Greece #1 – ξένοι περιηγητές στην Ελλάδα» που σκηνοθετεί η Κυριακή Σπανού και θα παρουσιαστεί στο Επιγραφικό Μουσείο το Παρασκευοσαββατοκύριακο (στο πλαίσιο του θεσμού Ευρωπαϊκές Μέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς).
«Είναι η πρώτη φορά που οι ευρωπαίοι ασχολήθηκαν τόσο μαζικά και πολύ μαζί μας. Η δεύτερη είναι τώρα» εξηγεί η σκηνοθέτιδα η οποία έστησε μια παράσταση συνθέτοντας κείμενα ξένων περιηγητών που εστιάζουν στην ανακάλυψη της Ελλάδας από τους ρομαντικούς αλλά και στο θέμα της αρχαιολατρίας και της αρχαιοκαπηλίας που ήταν σε έξαρση εκείνη την εποχή και αναδύονται από τα κείμενά τους.
Ο θεατής θα δει τους «πρωταγωνιστές» της παράστασης, με πινελιές παράδοσης στα σημερινά τους ρούχα, να κινούνται ανάμεσα σε σπονδύλους κιόνων, σαρκοφάγους, στήλες και επιγραφές στο αίθριο του Επιγραφικού Μουσείου, να δημιουργούν «ένα συναυλιακό φόρουμ αφήγησης, τραγουδιών, αναπαράστασης και με τη χρήση βίντεο».