Ο Τρίερ και οι άλλοι
«Dogville». Τα περασμένα μεγαλεία της Νικόλ Κίντμαν
1 λεπτό
«Dogville» του Λαρς Φον Τρίερ ως «Director’s cut». Με την τρίωρη διάρκεια που το είδαμε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ των Καννών του 2003. Με Νικόλ Κίντμαν, Χάριετ Αντερσον, Λορίν Μπακόλ, Πολ Μπέτανι, Τζέιμς Κάαν, Πατρίτσια Κλάρκσον, Μπεν Γκαζάρα. Μνημειώδες και Must! Βαθμοί=8
«Τα μικρά όνειρα της νιότης μου» (Quartier Lontain) του Γερμανού Σαμ Γκαρμπάρσκι. Ενας πενηντάχρονος (Πασκάλ Γκρεγκορί) επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και έτσι σαν όνειρο ξαναγίνεται παιδί. Δεν το είδα.
«Θανάσιμη μητέρα» (Mother’s day) του νεαρού Ντάρεν Λιν Μπούσμαν, του «Saw 2, 3, 4» Ρεσιτάλ βίας και σαδισμού μέχρι τελικής πτώσεως. Το τι λαμβάνει χώρα σ’ εκείνο το σπίτι ανάμεσα σε δέκα ανυπεράσπιστους και τους τρεις «γιους» παρέα με τη «μητέρα» τους (την υποδύεται η Ρεμπέκα Ντε Μορνέ) δεν το χωράει ο νους ακόμα και του πιο νοσηρού μειρακίου του Χόλιγουντ. Επειγόντως στο πλησιέστερο ψυχιατρείο, παρακαλώ! Βαθμοί=0
«Ερωτευμένοι στη Νέα Υόρκη» (Happythankyou-moreplease). Κομεντί της ανεξάρτητης σκηνής με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Τζος Ράντνορ. Τέσσερις νέοι αναζητούν σχέσεις, τρυφερότητα και δημιουργική εργασία. Ανάμεσά τους και ο μικρός αδέσποτος Ρασίντ. Καλών προθέσεων, χλωμών επιδόσεων. Κέρδισε βραβείο κοινού στο Sundance του 2010. So what? Βαθμοί=4














