Η τέχνη παίρνει τους δρόμους
Σε πλατείες της Αθήνας ξεχύνονται καλλιτέχνες των κρατικών σκηνών και εικαστικά έργα που επιχειρούν να αλλάξουν
τις ημέρες και τις νύχτες στην πόλη
Οργανα γυμναστικής καταλαμβάνουν τη γωνία Αιόλου και Κολοκοτρώνη. Σακιά τσιμέντου τυλιγμένα με ελληνικές σημαίες «ξεφορτώνονται» στην Πλατεία Ομονοίας. Ενα πατητήρι στήνεται στην καρδιά της Ακαδημίας Πλάτωνος. Και 99 κατακόκκινα μπαλόνια κατασκοπεύουν τους περαστικούς στην Πλατεία Κοτζιά.
Δεν πρόκειται για σκηνικό από ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά για μερικά από τα έργα τέχνης που θα συναντούν όσοι περπατούν στους δρόμους της Αθήνας από την Πέμπτη και έως τις 15 Νοεμβρίου.
Με άλλα λόγια, ημέρες Ολυμπιακών Αγώνων ετοιμάζεται να ξαναζήσει η πόλη – εκείνο το καλοκαίρι οι δρόμοι είχαν πλημμυρίσει με έργα τέχνης. Και το εγχείρημα δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς τη συμβολή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ). Οχι μόνο επειδή είναι άστεγο (να θυμήσουμε ότι εκκρεμεί από το 2000 η μετατροπή του εργοστασίου Φιξ της Λεωφόρου Συγγρού σε έδρα του ΕΜΣΤ), αλλά κι επειδή έχει πείρα καθώς έχει ξαναβγάλει έργα στον δρόμο, όταν είχε διοργανώσει τον «Μεγάλο Περίπατο» το 2006.
Το πρώτο ραντεβού των φιλότεχνων με τα έργα από τη συλλογή του ΕΜΣΤ, αλλά και νέες παραγωγές (σε επιμέλεια Αννας Καφέτση) έχει οριστεί για το βράδυ της Πέμπτης στις 21.00 στο πλάτωμα της εισόδου του Πληροφοριακού Κέντρου στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου με έναν διάσημο «καλεσμένο», τον καλλιτέχνη με τη μεγαλύτερη επιρροή στην εικαστική πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ευρώπης και της Αμερικής, Γιόζεφ Μπόις. Εκεί θα προβληθεί το βίντεο του «Δημόσιος διάλογος» όπου μέσα από εκτεταμένες συζητήσεις με το κοινό μιλά για τη σχέση πολιτικής και τέχνης και για τη σημασία του ελεύθερου δημόσιου διαλόγου (κάθε βράδυ έως τις 29/9).
Το ίδιο βράδυ το Αλσος Παγκρατίου μετατρέπεται σε θερινό σινεμά. Και έξι έλληνες και ξένοι δημιουργοί από τον χώρο της γλυπτικής, της φωτογραφίας, αλλά και της θεατρικής και κινηματογραφικής σκηνοθεσίας (Ρεμπέκα Χορν, Ρόμπερτ Ουίλσον, Σοφί Καλ, Γιώργος Δρίβας κ.ά.) θα παρουσιάζουν εναλλάξ κάθε βράδυ στις 21.00 τις βιντεοπροβολές τους έως τις 27 Σεπτεμβρίου.
Σακιά τσιμέντου, που στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο και περιβάλλονται από μια σειρά ελληνικές σημαίες, συνθέτουν το ιστορικό έργο του Βλάση Κανιάρη «Εις Δόξαν» που θα καταλάβει την Πλατεία Ομονοίας από τις 12 Σεπτεμβρίου, ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου (έως 30/9) επτά δέντρα του Αλσους στην Ακαδημία Πλάτωνος θα υποδεχτούν ισάριθμα ηχητικά έργα σημαντικών εκπροσώπων των εννοιολογικών και μετα-εννοιολογικών τάσεων της ηχητικής τέχνης, όπως οι Στίβεν Φελντ, Στιβ Ρόντεν, Λούκας Φος, Μπομπ Γκλουκ, Μπιλ Φοντάνα, Τρέβορ Γουίσαρτ και Νιλς Βίγκελαντ.
Περισσότερο τη φαντασία παρά τους χτύπους της καρδιάς ανεβάζουν τα όργανα γυμναστικής – μια αιώρα – που θα στήσει ο Αλέξανδρος Ψυχούλης στη συμβολή των οδών Αιόλου και Κολοκοτρώνη (15/9-23/10), ενώ την ίδια μέρα με ειρωνεία αντιμετωπίζουν οι Young-Hae Chang Heavy Industries το τι είναι τέχνη, τα όρια και τις δυνατότητές της απέναντι σ’ έναν κόσμο σε κρίση στην βιντεοπροβολή τους «Art of Sleep» που θα παίζεται στην Πλατεία Εξαρχείων (15/9-2/10). Ο «Μεγάλος Αδελφός» θα κρύβεται σε 99 μετεωρολογικά κόκκινα μπαλόνια που θα στήσει η Τζένη Μαρκέτου στην Πλατεία Κοτζιά. Διότι τα μπαλόνια «κρύβουν» μικροκάμερες που παρακολουθούν τους περαστικούς και μπερδεύουν τις εικόνες τους με άλλα στιγμιότυπα από άλλες γωνιές του πλανήτη (από 19/9).
Τέλος, πατήτηρι θα στηθεί στις 24 Σεπτεμβρίου στο Αλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος. Εκεί θα πραγματοποιηθεί το πρώτο έργο – νέα παραγωγή από την ομάδα των Φοίβη Γιαννίση, Ζήση Κοτιώνη και Μαρία Παπαδημητρίου που εκπρόσωπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας και οι κάτοικοι θα κληθούν να πατήσουν σταφύλια!