# Για την τραγική μαζική δολοφονία στη Νορβηγία έγιναν από την αστυνομία, την υπεράσπιση και την ειδησεογραφία αναφορές στην ψυχική διαταραχή από την οποία πάσχει ο δράστης. Πράγματι, κάθε άνθρωπος ικανός να διαπράξει εν ψυχρώ και προμελετημένα τόσο ειδεχθή εγκλήματα είναι προφανώς διαταραγμένος. Αλλωστε, όλοι οι οπαδοί αυτής της ιδεολογίας του μίσους, που κραδαίνουν σύμβολα της σφαγής και δηλώνουν την πρόθεση να εξοντώσουν συνανθρώπους τους επειδή τους φοβούνται και τους απεχθάνονται, θα πρέπει να είναι διαταραγμένοι, το σχήμα ανήκει στην ψύχωση όπου μια αβάσταχτη αίσθηση απειλής οδηγεί σε ασυγκράτητη επιθετικότητα.
# Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση το πρωτεύον κοινωνικό ζήτημα δεν είναι η διαταραχή αλλά η αποτρόπαια και παρωχημένη ιδεολογία που επικαλούνται τα ακροδεξιά μορφώματα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, ο βιολογικός ρατσισμός. Αποδίδει δήθεν ανωτερότητα σε ορισμένες ανθρώπινες ομάδες και επικαλείται τη φυλετική καθαρότητα παραπέμποντας σε εφιαλτικές περιόδους με εκατόμβες θυμάτων στην ευρωπαϊκή Ιστορία. Αρα, η όποια διαταραχή των οπαδών τέτοιας ιδεολογίας που προπαγανδίζουν εγκλήματα είναι θέμα δευτερεύον. Το μέγα κοινωνικό ζήτημα είναι η προστασία της ευρωπαϊκής δημοκρατίας από τη διάδοση των ιδεών τους.
# Ο κάθε διαταραγμένος άνθρωπος, που επικαλείται όσους άλογους κινδύνους περιέχουν τα παραληρήματα, διαφέρει ριζικά από τους φορείς αυτής της ιδεολογίας. Δεν έχει γύρω του ανθρώπους που βρίσκουν «σωστά» τα περιεχόμενα των φόβων του, άρα είναι ευάλωτος στην έγκαιρη αναγνώριση της ψυχικής του διαταραχής από τους άλλους, με προφανείς συνέπειες. Δεν έχει ομοϊδεάτες που αποδίδουν πολιτικό περιεχόμενο στο παραλήρημα ούτε συνεργάτες στη χώρα του και αλλού. Και ακόμα, δεν μπορεί εύκολα τουλάχιστον στην Ευρώπη να αποκτήσει όπλα. Ετσι, την ώρα της κρίσης που τον ωθεί στη δολοφονία έχει ελάχιστες πιθανότητες να προκαλέσει τέτοιου είδους ανθρωποσφαγή.
# Το πρωτεύον κοινωνικό πρόβλημα είναι οι ιδέες των λιγοστών οπαδών της φυλετικής καθαρότητας που προπαγανδίζουν εγκλήματα, ιδέες καταδικασμένες παγκόσμια εξαιτίας ακριβώς των αποτρόπαιων εγκλημάτων που σώρευσαν, οι οποίες όμως δυστυχώς βρίσκουν συνήθως εύφορο έδαφος σε εποχές οικονομικών κρίσεων. Το πρόβλημα είναι η ανεπαρκής κοινωνική αντίσταση στη διάδοσή τους.