Θέατρο από το Βυζάντιο

Ατμόσφαιρα ονείρου. Το παλάτι του βασιλιά Χρυσού έρχεται λίγο πιο κοντά και μεταμορφώνεται σε κάστρο του Ερωτα, λουσμένο στο φως, γεμάτο αγάλματα γυμνά, χρώματα και ήχους παράξενους. Σιγά σιγά ακούγεται ο χορός των Φρουρών του Ερωτα που ξεπροβάλλουν άτακτα κι ορμητικά από παντού· ξυπόλητοι, μισόγυμνοι, προβιές φορώντας και παίζοντας σείστρα, νταούλια, ντέφια, κουδούνες και τσαμπούνες, βούκινα, ούτια, λύρες και λαούτα. Ψάλλουν αργά, σοβαρά τον «Υμνο στον Ερωτα», φροντίζοντας να μην είναι κοντά στους δύο φίλους, που κοιμούνται του καλού καιρού κάτω από το δέντρο». Παίρνοντας τη σκυτάλη από το «Λίβιστρος και Ροδάμνη» του 14ου αιώνα, ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος μας προσφέρει ακόμη ένα συναρπαστικό θεατρικό.