Δίκτυο

Ροκ στα 1.600 μέτρα

Σε υψόμετρο πάνω από 1.600. Σε μια τοποθεσία που κοιτάει κάτω τα Τρίκαλα Κορινθίας και μέσα στην ωραία φύση θα αρχίσουν να παίζουν οι μουσικές. Το 3ο Ζiria Festival δίνει το ραντεβού του με τους φαν της μουσικής που θέλουν να πάνε και την εκδρομή τους. Στο τριήμερο, που ξεκινάει σήμερα, συμμετέχουν παλιοί, νέοι και πολύ νέοι, του ροκ και όχι μόνο, αρχής γενομένης από τον θείο Μήτσο – Δημήτρη Πουλικάκο, που πάντα έχει πράματα να πει. Μετά θα είναι και οι Σπυριδούλα εκεί, κλασικά πράματα κι ωραία, οι The Bet που διασκευάζουν πολύ καλά σίξτις και σέβεντις κομμάτια, αλλά και οι Borthers In Plugs, που άνοιξαν για τους Bon Jovi στο Ολυμπιακό Στάδιο. Στο βουνό επίσης ανεβαίνουν οι Empty Frame με το εναλλακτικό τους φολκ – ροκ, οι πιο ambient Afformance, oι ΝoMind, Strawhats, Peggy, Παύλος Βακατάτσης, Hybrid Meson κ.ά. Η μουσική είναι το κύριο μενού, αλλά οι διοργανωτές προτείνουν βόλτες στο βουνό, ποδηλατάδες, φαγητό και επισκέψεις τριγύρω. Την διοργάνωση επιμελείται μια παρέα από το Ξυλόκαστρο, αφιλοκερδώς, όπως αφιλοκερδώς συμμετέχουν οι μπάντες και όλοι οι μουσικοί. Συμβουλές και οδηγίες στο σάιτ του φεστιβάλ www.ziriafestival.gr. Είσοδος και κατασκήνωση ελεύθερη.

Μ.Μ.

Εδώ γελάμε…

«Χρειαζόμουν έναν κωδικό οκτώ χαρακτήρων για τον υπολογιστή μου. Κι επέλεξα τη Χιονάτη και τους επτά νάνους». Αυτό που μόλις διαβάσατε ψηφίστηκε το καλύτερο αστείο του φετινού Fringe Festival του Εδιμβούργου κι εκστομίστηκε από τον κωμικό Νικ Χελμ. Ανάμεσα στα άλλα αστεία που ψήφισε το κοινό, ξεχώρισαν: «Ημουν σε ένα συγκρότημα που ονομάσαμε Prevention (πρόληψη), ώστε ο κόσμος να λέει ότι είμαστε καλύτεροι από τους Cure (θεραπεία)» του Αλαν Σαρπ. «Θαυμάζω αυτούς τους τηλεφωνικούς υποκλοπείς… Εγώ δεν μπαίνω στον κόπο να τσεκάρω ούτε καν τα μηνύματα στον δικό μου τηλεφωνητή» του Αντριου Λόρενς. «Επαιζα σκάκι με έναν φίλο μου και είπε: “ας το κάνουμε πιο ενδιαφέρον”. Οπότε σταματήσαμε να παίζουμε σκάκι» του Ματ Κίρσεν. Αντε, και του χρόνου!

Γ.Μ.

Φεγγάρι, πιάνο, μνήμη

Μπορεί φέτος η Ακρόπολη και το Σούνιο να μην άνοιξαν για την αυγουστιάτικη πανσέληνο, στην περιφέρεια όμως πραγματοποιήθηκε πλήθος εκδηλώσεων, κάποιες μάλιστα πολύ επιτυχημένες. Μια τέτοια μαθαίνουμε ήταν αυτή του Μυστρά. Πολύς ο κόσμος στον αρχαιολογικό χώρο, άκουγε εκστατικός έναν καλό πιανίστα της νέας γενιάς, που ανοίγει ολοένα και περισσότερο τον βηματισμό του στο διεθνές μουσικό περιβάλλον. Ο Δήμος Σπάρτης και η 5η Εφορεία Αρχαιοτήτων προσκάλεσαν τον Παναγιώτη Γώγο να έρθει από τη Βιέννη, ειδικά για την εκδήλωση. Και αυτός αποζημίωσε το κοινό δίνοντας ένα ρομαντικό, αισθαντικό τόνο στα έργα που έπαιξε των Λιστ, Σοπέν, Σούμπερτ, Σούμαν και Ντονιτσέτι. Τα «Χρόνια προσκυνήματος», άλλωστε, του Φραντς Λιστ, από όπου ερμήνευσε την «Κοιλάδα του Obermann», είναι και έργο εμπνευσμένο από τη ρομαντική ποίηση του Βύρωνα. Οσο για την καστροπολιτεία του Μυστρά, είναι μια πόλη – μνημείο που, ακριβώς λόγω της μοναδικότητάς της μας υπενθυμίζει ότι έχουμε κάπως παραμελημένη τη δυτική – φράγκικη κυρίως, αλλά όχι μόνο – πτυχή της μεσαιωνικής μας ιστορίας, σαν η μνήμη μας να είναι επιλεκτική και να εγκαταλείπει κάποια από τα παιδιά της. Θα τα θυμηθεί κάποτε…

Μ.Π.