1973 «I Shot The Sheriff»

Λοιπόν, ακούτε να δείτε πώς έχει το πράγμα: «Σκότωσα τον σερίφη. Αλλά δεν σκότωσα τον βοηθό του. Με κυνηγάνε σε όλη την πόλη, ψάχνουν να με βρουν, θέλουν να μου το φορτώσουν, ότι σκότωσα τον βοηθό του σερίφη». Ετσι έχει η ιστορία. Λέει πως σκότωσε τον σερίφη και ορκίζεται πως ήταν αυτοάμυνα. Αλλά τον βοηθό του σερίφη, όχι φίλε μου, όχι.

Το τραγούδι του Μπομπ Μάρλεϊ είναι μια ομολογία και μια άρνηση (η έμφαση στην άρνηση) αλλά ο τίτλος στην ομολογία, ένα τραγούδι αστυνομικού χαρακτήρα και ρέγκε ύφους. Ενα τραγούδι με πολλά ερωτηματικά αναπάντητα, όπως το βασικό: ποιος το έκανε, ποιος επιτέλους σκότωσε τον βοηθό του σερίφη. Το CSI Τζαμάικα θα πρέπει κάποια στιγμή να βρει απαντήσεις. Τι θα πει ένα τραγούδι είναι;

Οπως και να έχει όμως, οφείλει κανείς να παραδεχτεί πως είναι ένα άκρως καλοκαιρινό τραγούδι. Ακούγεται ιδανικά στην παραλία, όπως όλα τα ρέγκε – τα «one love», «no woman – no cry», «chase the devil» κ.λπ. – και απορροφά τον ακροατή όπως το αστυνομικό μυθιστόρημα τον αναγνώστη.

Κάποια στιγμή και αφού ο Μπομπ Μάρλεϊ είχε ηχογραφήσει το τραγούδι τον Απρίλιο του 1973 στην Τζαμάικα και είχε παραθέσει όλα τα στοιχεία, ενεπλάκη και ο Ερικ Κλάπτον (κλασική και η δική του ερμηνεία) και ανέλαβε με τη σειρά του την ευθύνη του πυροβολισμού. Του σερίφη. Του βοηθού, τίποτε. Στο Ιντερνετ πάντως καταγράφεται μια φιλότιμη προσπάθεια για να περιοριστεί όσο γίνεται ο αριθμός των υπόπτων, δηλαδή εφ’ όσον ο Μπομπ και ο Ερικ δεν το έκαναν, αρκεί να δηλώσουν ποιοι επίσης δεν το έκαναν, μπας και βρούμε καμιά άκρη. Τα σχετικά τι-σερτ που φορέθηκαν δεξιά – αριστερά και γράφουν «Ι shot the deputy» δεν θεωρούνται ομολογίες.

Το τραγούδι έκανε την εμφάνισή του στο άλμπουμ του Μάρλεϊ και των Wailers «Burnin’», ενώ η επίσης διάσημη διασκευή του Κλάπτον βρίσκεται στο άλμπουμ του «461 Ocean Boulevard» του 1974 (μάλιστα ο Κλάπτον πήγε έτσι και Νο1 στα singles του Billboard). Αλλωστε τον ρέγκε ρυθμό, το σασπένς και το αντιεξουσιαστικό περιεχόμενο των στίχων (δε σέριφ, είπαμε!) πολλοί τα αγάπησαν και τα είπαν με το δικό τους στυλ. Στο πρώτο άλμπουμ της Μέρι Τζέι Μπλάιτζ, κάποιος παίρνει και την ευθύνη «… AND the motherfuckin’ deputy». Αλλά μόνο για εντυπωσιασμό.

Η ρέγκε όμως είναι η επίσημη μουσική του καλοκαιριού, τα «ταξίδια στην Τζαμάικα», το θαλασσινό αεράκι, το let’s get together and feel alright. Ο Μπομπ Μάρλεϊ στέλνει από ψηλά θετικά vibes, αν και δυσκολεύεται λίγο να μπει στο πνεύμα και να καταλάβει τι ακριβώς τρέχει με τα χρηματιστήρια. Και όλα αυτά θαυμάσια, αν και υπάρχει μια υποψία. Μήπως αυτός ο «ντέπιουτι», τελικά, ζει;