Γιγάντιες «λεπτομέρειες»

#Για τον δολοφόνο της Νορβηγίας υπάρχει στην ειδησεογραφία ένα μεγάλο πρόβλημα στην ορολογία, θέμα που μοιάζει λεπτομέρεια. Οι μαζικές δολοφονίες ονομάζονται «εκτελέσεις» και το κατεβατό που τις συνοδεύει «μανιφέστο». Ομως μανιφέστο σημαίνει διακήρυξη θεωρίας πολιτικής, καλλιτεχνικής κ.τ.λ. Οι πολλές σελίδες του δολοφόνου επικαλούνται την πολιτική αλλά δεν την αφορούν. Είναι γνωστή τρομοκρατική πρακτική που αποπειράται να νομιμοποιήσει πράξεις αποτρόπαιες συνοδεύοντάς τες με δήθεν πολιτικές θέσεις.

#Οι δημοσιογράφοι δεν επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν την ακατονόμαστη σφαγή. Ακολουθώντας όμως αυτή τη λογική και ονομάζοντας πολιτική θεωρία τα ειδεχθή και εν ψυχρώ εγκλήματα, επειδή ο δράστης τα συνοδεύει με το μίσος που νιώθει για ένα κομμάτι της ανθρωπότητας, έμμεσα νομιμοποιούν την επικίνδυνη ιδέα ότι η προμελετημένη τυφλή δολοφονία είναι πράξη πολιτική. Την ίδια νοηματική συνέπεια έχει η λέξη «εκτέλεση» στη θέση της λέξης «δολοφονία», που δυστυχώς στην Ελλάδα έχει γίνει παράδοση των ΜΜΕ εδώ και αρκετά χρόνια.

#Εκτέλεση σημαίνει θανατική ποινή που επιβάλλουν θεσμικές εξουσίες. Σήμερα θεωρείται δικαστική απόφαση απάνθρωπη που ανήκει σε εποχές περασμένες για όπου ισχύει ακόμα, ενώ στην Ελλάδα δεν ισχύει πλέον. Η χρήση της λέξης «εκτέλεση» υπονοεί την κατοχή εξουσίας με τέτοιο δικαίωμα. Οι τρομοκράτες τη χρησιμοποιούν ακριβώς επειδή (αντίθετα με τη λέξη «δολοφονία») είναι νομιμοποιητική του δικαιώματος να σκοτώνουν. Λες και οι όποιες εκ προμελέτης δολοφονίες είναι δικαίωμα του καθενός, εφόσον συνοδεύονται από πολιτικές αιτιολογίες. Τέτοιο δικαίωμα δεν απέδωσε ποτέ η κοινωνία σε καμία εξουσία.

#Ας αναρωτηθούν οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης τι σημαίνει και από πού αντλούν περιθωριακές ομάδες το δικαίωμα να αποδίδουν στον εαυτό τους τον ρόλο του «τιμωρού», που αποφασίζει για τη ζωή και τον θάνατο συνανθρώπων του, επειδή τους θεωρεί κοινωνικούς εχθρούς. Ας σκεφτούν οι δημοσιογράφοι τι λέει το κλειστό κύκλωμα της τρομοκρατικής λογικής. Ακόμα και τα έκτακτα στρατοδικεία δεν αποφάσιζαν να «εκτελέσουν» χωρίς διαδικασίες. Ωστόσο κάποια μεμονωμένα άτομα αναγορεύουν τον εαυτό τους αυτόκλητη υπερεξουσία, υπεράνω των πάντων κριτή και αυτεπάγγελτο δήμιο, με δικαιολογία ότι τις δολοφονίες προβλέπει κάποιο «μανιφέστο».