«Γερμανικό νούμερο» στη Συγγρού
Τι σημαίνουν τα σφιγμένα χαμόγελα του ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε (δεξιά) και του υπουργού Οικονομικών Γιαν Κις Ντε Γιάγκερ (αριστερά); Οτι η Ολλανδία, μια από τις σκληρές χώρες του γκρουπ των δημοσιονομικά ενάρετων βόρειων χωρών της ευρωζώνης, είναι έτοιμη να εκχωρήσει την ευθύνη της οικονομικής πολιτικής της στις Βρυξέλλες. Οι Ολλανδοί θεωρούν ότι είναι ο μόνος τρόπος για να σταθεροποιηθεί η ευρωζώνη. Δεν έχουν άδικο. Η φωτογραφία είναι από συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του ολλανδικού Κοινοβουλίου η οποία – το βρήκατε – αφορούσε τη βοήθεια προς την Ελλάδα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά ΟΙ ΙΔΙΟΙ αυτοπεριγράφονται ως «γερμανικό νούμερο». Πρόκειται για στρατιωτική ορολογία και αφορά τη βάρδια σκοπιάς μεταξύ δύο και τέσσερις το πρωί. Ο λόγος για την «ομάδα υπηρεσίας» της ΝΔ που έπιασε δουλειά αυτή την τρέχουσα εβδομάδα και συνέρχεται κάθε πρωί στη Συγγρού, κάνοντας επισκόπηση της πολιτικής επικαιρότητας και ούσα έτοιμη διά παν ενδεχόμενον.
Η σύνθεση εναλλάσσεται από εβδομάδα σε εβδομάδα. Χθες έπιασαν δουλειά υπό τον αντιπρόεδρο Δημήτρη Αβραμόπουλο οι Ευριπίδης Στυλιανίδης, Χρήστος Ζώης, Θανάσης Νάκος και Μενέλαος Δασκαλάκης. Παρών επίσης ο συνεργάτης του προέδρου της ΝΔ Γιώργος Μουρούτης. Ο Μουρούτης είναι το κοινό πρόσωπο στο τραπέζι σε όλες τις ομάδες του Αυγούστου. Ξεκουράστηκε λίγο τον Ιούλιο και επανήλθε στη Συγγρού τον Αύγουστο, καθότι έμπιστος του Σαμαρά.
Η νεοφιλελεύθερη ρετσινιά
ΤΟΝ πείραξε η ζέστη του Αυγούστου; Μπα, είναι μονίμως σε πολιτική υπερθέρμανση. Ο λόγος για τον Γιώργο Παναγιωτακόπουλο. Ο πάλαι ποτέ συγκεντρωσιάρχης του ΠΑΣΟΚ και βέρος παπανδρεϊκός ήθελε κι αυτός να δώσει στίγμα ότι επέστρεψε εν όψει του ξεκινήματος της νέας πολιτικής σεζόν. Και έβγαλε ανακοίνωση προτού πιάσει δουλειά η κυβέρνηση. Ο Παναγιωτακόπουλος είναι λάβρος κατά του Ηλία Μόσιαλου, ρίχνοντας στον κυβερνητικό εκπρόσωπο τη ρετσινιά του νεοφιλελευθερισμού.
ΣΤΗΝ πραγματικότητα, αυτό που ενοχλεί τον Παναγιωτακόπουλο είναι ο νεοπαπανδρεϊσμός. Εχει ιστορικό πολιτικής επιθετικότητας έναντι όλων εκείνων που, σε μια δεδομένη στιγμή, είναι πολύ κοντά στον Γιώργο Παπανδρέου χωρίς να εμφορούνται από τον παπανδρεϊσμό της εποχής Ανδρέα. Το κακό ξεκίνησε με τον Γιάννη Ραγκούση, την εποχή που ήταν γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Τα πράγματα εκτραχύνθηκαν, αλλά εκτονώθηκαν κάπως μετά το φθινόπωρο του 2008, όταν το ΠΑΣΟΚ πήρε κεφάλι στις δημοσκοπήσεις.
Ασφαλείς θεσούλες
ΑΚΟΜΗ όμως και η νίκη των εκλογών δεν απάλυνε τα πάθη. Στόχος του Παναγιωτακόπουλου έγινε μετά ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ο τότε υπουργός Οικονομικών είχε αναλάβει το βάρος του εξορθολογισμού της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ εν όψει των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας, με αποτέλεσμα να έχει γίνει αλεξικέραυνο όχι μόνο του Παναγιωτακόπουλου, αλλά και διαφόρων κυβερνητικών. Τώρα ήρθε η σειρά του Μόσιαλου. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι κοντά στον Παπανδρέου.
ΑΠΛΩΣ αναρωτιέται κανείς γιατί η οργή για την κατάσταση της χώρας εκφυλίζεται σε μια εσωκομματική μάχη οπισθοφυλακών. Και γιατί – άραγε – ο Παναγιωτακόπουλος δεν είχε ποτέ τίποτα να πει για το κρατικοδίαιτο ΠΑΣΟΚ. Ή για τα στελέχη που είναι αποσπασμένα στο κόμμα από τις ασφαλείς τους θεσούλες σε δημόσιους οργανισμούς. Ολοι αυτοί που σκίζονται κατά της λαομίσητης οικονομικής πολιτικής, δεν είναι καθόλου ανυπεράσπιστοι απέναντι στην κρίση όπως οι απλοί πολίτες και υπάλληλοι. Τζάμπα μαγκιές – ή μάλλον τζάμπα λαϊκοσοσιαλισμός.
Google news
