Τι παράξενη ομορφιά!

Τον Μπαχ πολλοί εζήλεψαν, τη μουσική του ακόμη περισσότεροι. Καθώς πάντα συγκινεί και πάντα έχει την ικανότητα να «εγγίζει το ανέγγιχτο», όπως είχε καταθέσει ο μουσικολόγος Τεοντόρ Αντόρνο.

Ή πάντα καταφέρνει να μας θυμίζει τη σχέση του ανθρώπου με την ομορφιά. Και όπως έχει γράψει ο φιλόσοφος του 16ου αιώνα Φράνσις Μπέικον, «δεν υπάρχει θαυμαστή ομορφιά δίχως κάτι παράξενο μέσα της».

Εξ ου και ο τίτλος του νέου άλμπουμ της κλασικής – με κάθε έννοια – πιανίστας Σιμόν Ντίνερστιν «Παράξενη ομορφιά» («Strange Beauty» – Sony Classical), στο οποίο καταπιάνεται ξανά με τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Υστερα από τις εντυπωσιακές της Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ (που, ως γνωστόν, είχαν γραφτεί ως «φάρμακο» κατά της αϋπνίας!), που έφτασαν στο Νο 1 των τσαρτς του Billboard και τα άλμπουμ της σε ντούο.

Το εντυπωσιακό είναι πως δεν μένει στα έργα για κλειδοκύμβαλο ή όργανο του Μπαχ, αλλά τολμά να φωτίσει μεταγραφές για πιάνο ακόμη και χορωδιακών – εκκλησιαστικών κατά κύριο λόγο – έργων του, αλλά και κοσμικών όπως κοντσέρτα για πληκτροφόρο. Ετσι, έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε – και να απολαύσουμε, χάρη στην προσεκτική, λεπτών αποχρώσεων, ερμηνεία της – έργα όπως «Ich ruf zu Dir, Herr Jesu Christ», «Nun freut euch, ihr lieben Christen», «Jesu, joy of man’s desiring», μια Αγγλική Σουίτα (όπου το πιάνο αναλαμβάνει τον ρόλο και του σολίστα και της ορχήστρας) σε μεταγραφές, π.χ., του εξαίρετου κλασικού επίσης πιανίστα Βίλχελμ Κεμπφ που «φωτίζουν» τις μελετημένες – σχεδόν μαθηματικές – δομές της μουσικής του Μπαχ, τη συμμετρία και τη γοητευτική λογική της.