Στη ζώνη του λυκόφωτος

Σαν ένα παγκόσμιο live show μιας «σκοτεινής απειλής», το μιντιακό θέαμα προκαλεί ιλίγγους με τα άλματά του από τη θερινή αφασία στη χρηματιστηριακή υστερία, παραπέμποντας σε ένα τύπου «X-Files» σίριαλ.

Γιατί όλο αυτό μοιάζει τόσο παράλογο για τους κοινούς θνητούς όσο και μια επίθεση εξωγήινων. Γιατί δεν υπάρχει φραγμός στις δυσοίωνες προβλέψεις, γιατί «σκοτεινοί οργανισμοί», όπως ο Standard & Poor’s, προκαλούν σπασμούς τρόμου και μόνο στο άκουσμα του ονόματός τους, πόσω μάλλον με εκείνες τις λακωνικότατες ανακοινώσεις τους στις οποίες υποκλίνεται το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Ο κόσμος χωρισμένος στα δυο αυτόν τον παράδοξο Αύγουστο, όπου οι εκπομπές πασπαρτού, σαν το «Elatte» για παράδειγμα, αποτυπώνουν την απόλυτη μιντιακή σύγχυση απέναντι από μια ακόμη πιο συγχυσμένη πραγματικότητα.

Ετσι στην ίδια εκπομπή υπάρχει από την ενημέρωση για το φλεγόμενο Λονδίνο και τις άγριες ταραχές που έχουν ξεσπάσει, στην «ενημέρωση» των κυριών για το πώς θα δείχνουν κομψές με σαγιονάρες, ενώ από τη διεθνή καυτή επικαιρότητα επιλέγεται ένα υψίστου ενδιαφέροντος θέμα: πόσο καλοντυμένες είναι οι σύζυγοι των ηγετών της Ευρώπης που κάνουν διακοπές στα κοσμικά θέρετρα. Ποιον ενδιαφέρει;

Αλλά και ο κόσμος ολόκληρος μοιρασμένος στα δυο, σε εκείνους που ανησυχούν και θυμώνουν και εκείνους που ‘χουν αφήσει τον θυμό για αργότερα και έχουν πάρει σβάρνα τις παραλίες. Οσο για τα εγχώρια τηλεπαράθυρα, προσφέρουν το γνώριμο τελετουργικό τους για τις συνήθεις πολιτικάντικες πιρουέτες των βιρτουόζων του είδους, εξ ου και ακούμε τον κ. Μηταράκη της ΝΔ να αγωνίζεται να επιχειρηματολογήσει στο πρωινό του Mega, για το πώς το ευρωομόλογο ήταν αποκλειστική ιδέα του Αντώνη Σαμαρά.

Αυτό όμως, που δεν είναι εύκολα ορατό, αν και υπάρχουν ήδη «φλύαρα» σημάδια, είναι οι αλλαγές που συντελούνται στις αντιλήψεις του παγκόσμιου μιντιακού κοινού. Εξουθενωμένο από τις αντιφατικές εικόνες, άλλες να προβάλλουν τον παλιό κόσμο της καταναλωτικής νιρβάνας και άλλες τον πληγωμένο, επιθετικό και δυσοίωνο της οικονομικής ανέχειας, αποδεικνύεται όλο και πιο δύσπιστο στις παλιές μεθόδους των πολιτικών και στους λόγους που δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται τις αλλαγές των καιρών.