«Φταίω τώρα αν ρίξω τον Μονέ;»

Τα χέρια τους έχουν αγγίξει θησαυρούς που οι πιο τυχεροί από μας έχουμε απλώς χαϊδέψει με το βλέμμα. Τα λευκά τους γάντια είναι εξίσου πολυφωτογραφημένα με τα έργα τέχνης που έχουν μεταφέρει. Αφανείς πρωταγωνιστές που χωρίς αυτούς οι ακριβότεροι πίνακες δεν θα είχαν φτάσει με ασφάλεια στις αίθουσες δημοπρασιών για να μπουν στην κούρσα νέων ρεκόρ.Πολύτιμοι σχεδόν όσο και τα έργα τέχνης που μεταφέρουν, οι ειδικοί μεταφορείς που εργάζονται σε έναν από τους μεγαλύτερους οίκους δημοπρασιών παγκοσμίως, τους Sotheby’s, απειλούν με απεργία καθώς υποστηρίζουν πως ο οίκος που πραγματοποιεί 250 δημοπρασίες ετησίως σκοπεύει να τους αντικαταστήσει με ανειδίκευτο – και κατά συνέπεια χαμηλόμισθο – προσωπικό.

«Δεν θέλουμε χαμηλόμισθους και ανειδίκευτους εργάτες να μεταφέρουν έργα του Πικάσο», δηλώνει στον βρετανικό «Independent» ο Τζέισον Ιντι, πρόεδρος της ένωσης των μεταφορέων που εργάζονται στους Sotheby’s της Νέας Υόρκης. «Προτείνουμε να προσληφθεί προσωπικό που να γνωρίζει τη δουλειά. Αυτήν τη στιγμή το σωματείο μας αριθμεί 42 μέλη και θα θέλαμε να αυξηθούν στα 60».

Η υπόθεση μπορεί να μοιάζει με την πρώτη ματιά με μια συντεχνιακή. Ομως η μεταφορά πανάκριβων έργων τέχνης δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση δεδομένου πως το 2008 ένας αναγεννησιακός πίνακας του Ντομένικο Μπεκαφούμι έπεσε από τα χέρια των μεταφορέων και υπέστη ζημιές κατά τη μεταφορά από την Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.

«Το θέμα της απεργίας έχει πέσει στο τραπέζι», επιμένουν στη σκληρή τους στάση οι συνδικαλιστές της Νέας Υόρκης, καθώς οι βρετανοί συνάδελφοί τους δεν έχουν συστήσει σωματείο. Κι αν συμβεί αυτό, «οι συνέπειες θα είναι σημαντικές για τα έργα τέχνης που θα πρέπει να μεταφερθούν από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη και αντιστρόφως», εξηγεί ειδικός μεταφορέας που επιθυμεί να μη δημοσιοποιηθεί το όνομά του.

Το πρόβλημα που θα δημιουργηθεί εκτιμάται ότι θα είναι μεγάλο δεδομένου ότι είναι συχνή η μεταφορά των έργων από τη μια χώρα στην άλλη ανάλογα με το είδος της δημοπρασίας στην οποία πρόκειται να συμμετάσχουν, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που η μετακίνησή τους επιβάλλεται επειδή θα πρέπει να εκτιμηθούν.

Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο τον περασμένο μήνα βγήκε στο σφυρί μία σπουδαία ιδιωτική συλλογή, της οποίας τα έργα έπρεπε να ταξιδέψουν από το Κονέκτικατ – στη νοτιοδυτική πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών – στο Λονδίνο.

Το κλειδί στην υπόθεση φαίνεται πως είναι το ωράριο πλήρους απασχόλησης. Αν και η παλιότερη εταιρεία που εισήχθη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης τα τελευταία χρόνια γνωρίζει άνθηση παρά την οικονομική κρίση – ενδεικτικό είναι πως οι πωλήσεις αυξήθηκαν την περίοδο 2009-2010 κατά 74% και πως ο τζίρος έφτασε τα 3,3 δισ. ευρώ – ζητά μείωση του προσωπικού που μεταφέρει τα έργα τέχνης. Κι όλα αυτά την ώρα που οι απολαβές του προέδρου της εταιρείας Ουίλιαμ Ρούπρεχτ ανέρχονται σε 4,1 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 150%.

«Οι Sotheby’s έχουν μακρά παράδοση στην αγαστή και εποικοδομητική συνεργασία με τα εργατικά σωματεία και έχουν πετύχει κατά καιρούς δίκαιες συμφωνίες», επισημαίνει εκπρόσωπος του οίκου που μετρά 90 παραρτήματα σε 40 χώρες. «Δεσμευόμαστε ότι θα διαθέσουμε όσο χρόνο χρειαστεί ώστε να καταλήξουμε σε μια ισότιμη συμφωνία που θα αναγνωρίζει και θα επιβραβεύει τη συμβολή τους στην επιτυχία των Sotheby’s».