Ο νεαρός λογοτέχνης Τσόρτσιλ
Προτού γίνει πολιτικός, ήταν ήδη συγγραφέας. Στα 25 του είχε μάλιστα γράψει και το μοναδικό του μυθιστόρημα, που τώρα επανεκδίδεται
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ σε ηλικία 25 ετών το 1899, χρονιά που έγραφε το μυθιστόρημα «Savrola»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Το 1953 η Σουηδική Ακαδημία έδωσε κάπως απρόσμενα σε έναν εν ενεργεία πρωθυπουργό, τον Ουίνστον Τσόρτσιλ, το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας. Του το έδωσε αμέσως μετά τον Φρανσουά Μοριάκ και έναν χρόνο πριν το δώσει στον Ερνεστ Χέμινγουεϊ, όχι για το – ανύπαρκτο – λογοτεχνικό του έργο, αλλά για το μνημειώδες εξάτομο έργο του για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που είχε κυκλοφορήσει τότε. Παρέκκλιση, για ένα βραβείο που όπως λέει και ο τίτλος του δίνεται σε λογοτεχνικά έργα.
Κι όμως: ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε δοκιμάσει τις δυνάμεις του και στη λογοτεχνία. Αυτές τις μέρες μας το θυμίζει η επανέκδοση, στην Ευρώπη, του νεανικού – και μοναδικού – του μυθιστορήματος με τίτλο «Σαβρόλα».
Το δημοσίευσε το 1900, έχοντας μόλις κλείσει τα 25 του χρόνια και περιγράφει εκεί τις τελευταίες μέρες στην εξουσία ενός φανταστικού δικτάτορα, του στρατηγού Μολάρα σε μια φανταστική μπανανία, τη Λορανία, μικρή χώρα που βρέχεται από τη Μεσόγειο. Τον στρατηγό τον ρίχνει από την εξουσία ο Σαβρόλα, ένας ιδεολόγος αντίπαλος του δικτάτορα και φανατικός αναγνώστης του Σεν-Σιμόν.
«Φωνές ανάμεικτες με ουρλιαχτά έφταναν από όλες τις μεριές. Τελικά, ένας συγκεκριμένος θόρυβος έβαλε τέλος σε κάθε αμφιβολία: ταπ – ταπ, ταπ, σαν πολλά ξύλινα καπάκια να τοποθετούνται απότομα στα κουτιά τους… Είναι ο θόρυβος μακρινών πυροβολισμών. Η επανάσταση είχε μόλις ξεσπάσει», γράφει.
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ εκείνη την εποχή ήξερε ήδη από πολέμους. Είχε καταταγεί στον στρατό το 1895 και είχε υπηρετήσει στην Κούβα, την Ινδία, την Αίγυπτο και το Σουδάν. Πολέμησε στο πλευρό λογχοφόρων ιππέων της Βεγγάλης αλλά και κάλυψε, με δημοσιογραφικά ρεπορτάζ, τον πόλεμο της ανεξαρτησίας στην Κούβα.
Από αριστοκρατική οικογένεια, απόγονος του δούκα του Μάρλμπορο, ο Τσόρτσιλ εγκαταλείπει, εκείνη την εποχή της έκδοσης του μυθιστορήματος, τον στρατό και μπαίνει στην πολιτική: εκλέγεται βουλευτής του συντηρητικού κόμματος τον Οκτώβριο του 1900. Δεν είναι, άλλωστε, ο μόνος σπουδαίος πολιτικός που δοκίμασε κάποτε την τύχη του στον στίβο της λογοτεχνίας: μπορεί κανείς να θυμηθεί πρόχειρα τον Ντισραέλι, τον Κλεμανσό αλλά και τον στρατηγό Ντε Γκολ.
Στην περίπτωση του Τσόρτσιλ, υπάρχουν σημαντικές αρετές στη γραφή. Αυτή η αφήγηση των 250 σελίδων, γράφει στη νέα γαλλική έκδοση ο γνωστός δημοσιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας Πιερ Ασουλίν, «έχει έναν αέρα ιπποτικού μυθιστορήματος και διαβάζεται απνευστί. Πρόκειται για σκωπτικό και ειρωνικό κείμενο που έχει το σπέρμα των μελλοντικών του αποφθεγμάτων. Και πρόκειται και για την απόλυτη καταγγελία κάθε απόλυτης εξουσίας».
Ενδιαφέρον στοιχείο είναι και ότι η σύζυγος του δικτάτορα θυμίζει την Εύα Περόν, μισό αιώνα πριν τη γνωρίσουμε. Ενώ, πολύ πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που θα σημαδέψει την πολιτική σταδιοδρομία του Τσόρτσιλ, αλλά και πολύ πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το μεγαλύτερο έως τότε σφαγείο που γνώρισε ο κόσμος, ο συγγραφέας Ουίνστον τελείωνε το βιβλίο του με μια φράση του αγαπημένου του ιστορικού Γίββωνα: «Η Ιστορία είναι ένας κατάλογος εγκλημάτων, παρανοϊκών πράξεων και συμφορών του ανθρώπινου είδους».
Google news
