Η μεγάλη απόδραση

Συνάντηση εμπνευσμένων. Οι πλανήτες έπιασαν σωστές γωνίες, βόλεψαν και οι ώρες. Πάντα εξάλλου υπήρχε κάτι στον αέρα. Ο ένας, ο Beck, έχει σαν τατουάζ γραμμένους πάνω του ήχους της ψυχεδέλειας και της Δυτικής Ακτής, ο άλλος, ο Thurston Moore, το πανκ ροκ και τον γκαζωμένο, τραχύ θόρυβο των Sonic Youth μαζί του. Beck ο παραγωγός, Moore ο συνθέτης – σε άδεια, αυτός από την κανονική του δουλειά, σε ένα διάλειμμα αναψυχής και αναζωογόνησης. Το άλμπουμ, «Demolished thoughts», από αυτά που μόλις έφτασαν για ωραίες, καλοκαιρινές ακροάσεις.

Ο αέρας που αναπνέουν πρέπει να έχει μέσα του μουσική και οι σκέψεις τους να είναι ψυχεδελικές συνθέσεις με φολκ, τροπικάλια και ροκ γαρνιτούρες. Οι δυο τους βρέθηκαν μαζί στο στούντιο. Οχι τυχαία. Ηταν στο Λος Αντζελες και άρχισαν να ηχογραφούν διάφορα. Πολλά, διάφορα και ωραία.

Το αντιλαμβάνεσαι αμέσως. Οτι το μουσικό ξεμούδιασμα του Moore σε βγάζει σε μια ολόκληρη «ακτή» από τραγούδια. Από το βάθος, έρχονται σαν κύματα αναφορές στο «Sea Change» του Beck – αυτό κι αν ήταν μανιφέστο απόδρασης!

Σκέτη δροσιά, καλά «φυλαγμένη» στο ψυγείο από τα 70s, ιστορίες για φουτουριστές χίπις και άλλες για ποιητές και περιπλανήσεις. Ολα αυτά με τη σωστή ζυγοστάθμιση της ηλεκτρονικής νέας σχολής. Ταυτίζονται οι δυο τους, την ίδια στιγμή, με τους αρπαγμένους punks και τα φευγάτα παιδιά των λουλουδιών. Με υλικό έμπνευσης και από τις δυο πλευρές γράφουν τα τραγούδια. Αρπες, βιολιά και ακουστικές κιθάρες, μαζί με γαργαλιστική φολκ electronica.

Χάσιμο μέσα στο «In silver rain with a paper key» και βόλτες ευδαιμονίας στο «Orchard street». Οπως οι Βραζιλιάνοι παίζουν μπάλα φαντασμαγορικά και όχι για να κερδίσουν μόνο, Beck και Moore απολαμβάνουν ο ένας το παιχνίδι του άλλου σε μουσικές αλάνες για τρέξιμο. Από τα 90s ο διακόπτης που κατεβάζει ιδέες παραμένει ανοιχτός.

Την περασμένη Δευτέρα (μια που το είδα να στο πω) ο Thurston έγινε 53. Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Είναι (όπως και ο Beck) παιδιά της γενιάς που δεν μεγαλώνει. Που δεν ησυχάζουν, δεν κολλάνε πουθενά και έχουν τον τρόπο τους να βγαίνουν πάντα στην ακτή.