Παγκόσμιο Χωριό

Ο Αντριαν Σόνεσι εξορκίζει στο Design Observer τον «μπαμπούλα» της φιλοσοφίας: «Απ’ όλες τις ανθρωπιστικές επιστήμες μ’ ενδιαφέρει περισσότερο, αλλά έχω ένα πρόβλημα: όταν διαβάζω φιλοσοφικά κείμενα, νιώθω σαν να κάνω ποδήλατο μέσα σε ανεμοστρόβιλο. Φτάνω στη σελίδα 20 και το μυαλό μου ταξιδεύει αλλού γι’ αλλού…Γι’ αυτό, τώρα τελευταία ακούω -την ώρα που κάνω ποδήλατο- τα podcasts του philosophybites.com: έναν οδηγό σε σύγχρονες ιδέες από 100 διαφορετικούς στοχαστές για θέματα όπως η ταυτότητα, η προσωπική θέληση κ.ά».

Η Eman Al Nafjan γράφει στο saudiwoman.wordpress.com για την παιδοφιλία στη Σαουδική Αραβία: «Εάν με ρωτούσατε “τι πρέπει να αλλάξει αύριο;”, θα σας απαριθμούσα μια σειρά από πράγματα: να οδηγούν οι γυναίκες, να μπαίνουν σε κυβερνητικές υπηρεσίες και να κυκλοφορούν χωρίς φύλακα στο πλάι τους. Υπάρχει όμως και μία αλλαγή που θα ήθελα να γίνει χθες: η ποινικοποίηση των παιδικών γάμων… Οι ακτιβιστές πιέζουν εδώ και χρόνια το υπουργείο Δικαιοσύνης να κυνηγήσει όσους σπρώχνουν τα παιδιά στον βιασμό, στο όνομα, υποτίθεται, του γάμου».

 

Οταν δεν εργάζομαι, καταφεύγω στο βουνό του Ενγκαντίν στην Ελβετία. Εκεί έχει χιόνι ακόμη και το καλοκαίρι. Μου αρέσει πολύ να ακούω το χιόνι. Αυτό το ανεπαίσθητο άγγιγμα πάνω στη γη. Αυτό που σε μια μουσική παρτιτούρα ορίζεται ως «niente»

Ο διάσημος μαέστρος Κλάουντιο Αμπάντο από το παράλληλο σύμπαν των ταλαντούχων ανθρώπων.

 

Ουτοπίες

Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα ανεβούμε ποτέ στο βουνό Ροράιμα της Βενεζουέλας (φωτογραφία), μία από τις «θαυμαστές τοποθεσίες» που παρουσιάζει το thecoolhunter.net. Οπότε ας αρκεστούμε στο μόνο της ζωής μας ταξίδιον: το φωτογραφικό. Ανάμεσα στους υπόλοιπους προορισμούς ξεχωρίζουν ο Βράχος των Προφητών στη Νορβηγία, οι καλύβες Four Seasons στο Μπόρα Μπόρα και η Κρεμαστή Γέφυρα Καπιλάνο στη Βρετανική Κολούμπια.

 

Η νέα Ινδία

Ο Σιντάρτα Ντεμπ, που μεγάλωσε σε μια απομονωμένη πόλη της Βορειοανατολικής Ινδίας και βρήκε τον δρόμο του στην Κολούμπια των ΗΠΑ, «επιστρέφει» στην πατρίδα του με το «The Beautiful and the Damned» για τις αντιθέσεις της ασιατικής χώρας, την παγκοσμιοποίηση και την κινηματογραφική βιομηχανία ονείρων.

 

Λόρενς της Αραβίας: η αρχή του μύθου

Στη νεανική ηλικία οι εκδρομές με ποδήλατο στις μεσαιωνικές εκκλησίες της Οξφόρδης ήταν κάτι περισσότερο από ένα απλό χόμπι για τον Τόμας Εντουαρντ Λόρενς. Το αποδεικνύουν οι αρχαιολογικές ανασκαφές στις οποίες συμμετείχε στη Μέση Ανατολή από το 1911 ώς το 1914. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο επικρατέστερος θρύλος τον θέλει να εργάζεται υπέρ ενός ενιαίου αραβικού έθνους, αν και το 1919 ο εμίρης Φεϊζάλ θα τον κατηγορήσει ως κατάσκοπο και εχθρό των Αράβων. Ο ίδιος ο Λόρενς θα καταθέσει τη μαρτυρία του στους «Επτά στύλους της σοφίας», βιβλίο που κυκλοφορεί το 1926 σε μόλις 200 αντίτυπα. Θα χρειαστούν 37 χρόνια πριν η μορφή του άγγλου διπλωμάτη και αρχαιολόγου (η διπλωματική του εργασία ήταν «Η αρχιτεκτονική των σταυροφόρων») περάσει οριστικά στη σφαίρα του μύθου μέσω του κινηματογράφου. Στην κλασική ταινία του Ντέιβιντ Λιν μόνο ένας άλλος πρωταγωνιστής μπορεί να κλέψει τις εντυπώσεις από τον Πίτερ Ο’ Τουλ: η έρημος. Τα διαφορετικά πρόσωπα του Λόρενς της Αραβίας παρουσιάζονται στην έκθεση «Η γένεση ενός μύθου» στην Κολωνία.

 

Το φεστιβάλ της πράσινης ανάπτυξης

Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κήπου του Καναδά χωράνε φέτος τρία νεοϋορκέζικα γραφεία αρχιτεκτονικής τοπίου, τρεις πολυφυλετικές ομάδες, επιλεγμένες από ειδική κριτική επιτροπή, σπουδαστές της Σχολής Σχεδίου από το Χάρβαρντ, καναδοί και ξένοι ντιζάινερ. Στη δωδέκατη διοργάνωση Jardins de Metis/ Reford gardens στο Κεμπέκ παρουσιάζονται 80 διαφορετικές ιδέες για τους κήπους του μέλλοντός μας από 200 σχεδιαστές και 15 χώρες (στη φωτογραφία ο «Κήπος της γνώσης», ιδέα του γερμανικού γραφείου 100 Landschaftsarchitektur). Στόχος, λέει, είναι να προβληθεί η τελευταία λέξη στο πράσινο ντιζάιν, μπας και τσιμπήσει καμιά ιδέα της προκοπής η τοπική αυτοδιοίκηση. Α, εντάξει, δεν είναι για εμάς.