ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι προκλήσεις

Οι προκλήσεις

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δημ. Γιώτης, Τζαρεζάνου 15, Λάρισα, γράφει:

^«Η πολιτική είναι τέχνη, επιστήμη, επιτηδειότητα, καπατσοσύνη. Ο κάθε πολιτικός θα πρέπει λογικά να είναι έντιμος, ευυπόληπτος, χρηστός, ευσυνείδητος πολίτης. Πρέπει να είναι πρότυπο ηθικής και υπεράνω πάσης υποψίας άτομο, αφού τάχθηκε από τον λαό να διαχειρίζεται τις εσωτερικές και εξωτερικές υποθέσεις της χώρας. Ομως τα γεγονότα από μόνα τους διαψεύδουν τον ισχυρισμό αυτό. Η ασυνέπεια των πολιτικών άλλα να λένε και άλλα να κάνουν στην προσωπική τους ζωή μας δίνει το δικαίωμα να δυσπιστούμε, να μην τους εμπιστευόμαστε. Πλείστα όσα παραδείγματα επιβεβαιώνουν τις παράνομες πράξεις, τον βίο και την πολιτεία των πολιτικών. Αλλα διακηρύττουν και άλλα πράττουν, με αποτέλεσμα η πολιτική να χάνει τη διαπαιδαγωγική της διάσταση και να μην αντιπροσωπεύει ούτε οράματα ούτε αξίες.

Πρώην υπουργός μετέτρεψε το γενικό σε ειδικό, χρησιμοποιώντας την κυβερνητική εξουσία προκειμένου να τακτοποιήσει το δικό του παιδί.

Πρώην υπουργός, ενώ βρισκόμασταν στην πιο κρίσιμη φάση του Ασφαλιστικού που το βασικό πρόβλημα ήταν η έλλειψη της χρηματοδότησης και η εισφοροδιαφυγή, απασχολούσε ανασφάλιστους Ινδούς στη δούλεψή του.

Αρχηγοί, ακόμα κα αριστερών κομμάτων, είναι λογικό να στέλνουν τα παιδιά τους σε πανεπιστήμια καπιταλιστικών χωρών, όταν τα παιδιά των μη προνομιούχων Ελλήνων δοκιμάζονται σκληρά με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις;

Δεν είναι σκέτη υποκρισία οι πολιτικοί δήθεν να υπεραμύνονται της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όταν οι περισσότεροι από αυτούς προετοιμάζουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, σε βρετανικά και αμερικανικά κολέγια, που η μηνιαία αποζημίωση υπερβαίνει τα 800 ευρώ, όταν ο φτωχός αυτής της χώρας εργαζόμενος ή συνταξιούχος δεν φτάνει τα 700 ευρώ;

Δεν είναι σκέτη πρόκληση, όταν πρώην “σοσιαλιστής” υπουργός βλέπουμε να νυμφεύεται σε προχωρημένη ηλικία ως άλλος Λουδοβίκος σε “ανάκτορα”;

Δεν είναι σκέτη πρόκληση κόρη πρώην “σοσιαλιστή” υπουργού να ανηφορίζει τα σκαλοπάτια του δημαρχείου του Λονδίνου ως άλλη λαίδη, με συνεχόμενο γαμήλιο πάρτι στην Αθήνα παρουσία αρκετών πολιτικών και φυσικά επώνυμων εκπροσώπων του ελληνικού και ξένου οικονομικού κατεστημένου;

Είναι δυνατόν να έχουν τέτοιες νοοτροπίες και συμπεριφορές εκφραστές του σοσιαλισμού, όταν αυτοί οι ίδιοι είναι πέρα για πέρα αναξιόπιστοι και προκλητικοί;

Ο λαός απαιτεί, ζητά εδώ και τώρα την παραδειγματική τιμωρία, τη δήμευση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των επίορκων πολιτικών, οι οποίοι αποδεδειγμένα καταχράστηκαν δημόσια περιουσία και όχι τη σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών, οι οποίες με μαθηματική ακρίβεια οδηγούνται στην οριστική παραγραφή των κακουργηματικών πράξεων λόγω ασυλίας.

Ετσι μόνο θα ικανοποιηθεί το αίσθημα του απλού έλληνα πολίτη, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης».