Μεταξύ σφύρας και άκμονος

ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ο δικομματισμός λειτουργεί σταθεροποιητικά. Ετσι φαίνεται ότι ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ πίεσαν αφόρητα το προεδρείο του σωματείου των εργαζομένων των ΕΛΠΕ, ιδίως στο φινάλε. Μετακινήθηκαν λοιπόν οι γραμμές και υπεγράφη η συλλογική σύμβαση εργασίας στα Ελληνικά Πετρέλαια. Θεωρείται «ιστορική» με την έννοια ότι ανατρέπει στερεότυπα και παραμερίζει κεκτημένα ετών. Αλλά και γιατί ανοίγει δρόμους, δείχνοντας ότι οι εργασιακές σχέσεις στις ΔΕΚΟ δεν είναι «μαρμαρωμένες» στην προ Μνημονίου εποχή, αλλά μπορούν να αναπροσαρμοσθούν με ρεαλιστικό τρόπο.

Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ σύμβαση – που πέρασε από σαράντα κύματα – είναι τριετής. Διαρκεί ώς το τέλος του 2013. Θεωρείται εξορθολογισμένη. Και δίνει τη δυνατότητα στο δίδυμο Τάσου Γιαννίτση και Γιάννη Κωστόπουλου – πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος αντιστοίχως – να προχωρήσουν το επενδυτικό πρόγραμμα των 3,5 δισ. που έχουν ξεκινήσει.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τελικά κάτι κινείται στον εγχώριο κρατικό καπιταλισμό που βρίσκεται μεταξύ σφύρας των σωματείων εργαζομένων και άκμονος των ιδιωτικοποιήσεων.