Γαρίδες απ’ τον Αμβρακικό
Ο φιλόσοφος Λούντβιχ Βιτγκενστάιν έχει εξηγήσει ότι τα συμφραζόμενα μετράνε περισσότερο από τη σημασία μιας λέξης. Τη φωτίζουν. Από την άποψη αυτή, τα πολιτικά συμφραζόμενα της συνομιλίας Μιχάλη Καρχιμάκη (όρθιος αριστερά) και Σπύρου Χαλβατζή έχουν μεγαλύτερη σημασία από το τι πραγματικά λένε μεταξύ τους. Κι αυτό γιατί η κουβέντα εγγράφεται σε ένα σκοτεινό πολιτικό τοπίο, όπου οι σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με ένα μέρος της Αριστεράς, τον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν αποκτήσει πρωτοφανή ένταση και εκτυλίσσονται όχι στη Βουλή, αλλά στο πεζοδρόμιο σε συνθήκες που δεν θυμίζουν δημοκρατία, αλλά οχλοκρατία με ολίγη από YouΤube. Αντιθέτως, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ έχουν μια πολιτική αντιπαράθεση με κλασικούς όρους ακόμη και επί Μνημονίου. Το ΚΚΕ έχει επίσης καταφέρει να περιφρουρήσει τις διαδηλώσεις του
ΟΤΑΝ ΠΙΑΝΕΙ η ζέστη του Ιουλίου, δεν υπάρχει καλύτερη λύση για το βράδυ από την άνοδο στην Πεντέλη.
ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΚΕΙ και, πιο συγκεκριμένα, προς την ταβέρνα «Νησιώτισσα» κινήθηκε ομάδα δημάρχων που ήθελαν να κάνουν ένα αποχαιρετιστήριο τραπέζι στους Γιάννη Ραγκούση και Γιώργο Ντόλιο, τώρα που δεν είναι πια υπουργός και υφυπουργός Εσωτερικών αντίστοιχα. Προσκεκλημένος και ο γενικός γραμματέας Δημήτρης Στεφάνου.
Η ΒΡΑΔΙΑ δεν θα ήταν ίδια χωρίς τις γαρίδες από τον Αμβρακικό που έφερε ο εξ Αιτωλοακαρνανίας ορμώμενος Αποστόλης Κοιμίσης, δήμαρχος της Αμφιλοχίας. Στην παρέα πολλοί δήμαρχοι και περιφερειάρχες που εξελέγησαν με το ΠΑΣΟΚ, αρχής γενομένης από τον Γιώργο Καμίνη και τον Γιάννη Σγουρό. Ηταν εκεί ο βουλευτής της Β΄Αθήνας Λάμπρος Μίχος, που έχει τα της Αυτοδιοίκησης στην Ιπποκράτους και ο Κώστας Ασκούνης, δήμαρχος στην Καλλιθέα. Το «παρών» έδωσε επίσης το νέο δίδυμο του ΥΠΕΣ Χάρης Καστανίδης και Πάρις Κουκουλόπουλος που έχουν αρμοδιότητα για τα θέματα των δημάρχων. Είναι μια ένδειξη βελούδινης διαδοχής στο υπουργείο Εσωτερικών μετά τον ανασχηματισμό.
ΠΑΡ’ ΟΤΙ – κακά τα ψέματα – τα πράγματα δεν πάνε σπουδαία για την κυβέρνηση και οι δημοσκοπήσεις δεν είναι καλές για το ΠΑΣΟΚ, η βραδιά κράτησε πολύ και ειπώθηκαν πολλά ανέκδοτα. Οχι μόνο πονηρά ανέκδοτα, αλλά και ιστορίες καθημερινής τρέλας από τη ζωή των κυβερνητικών επί Μνημονίου.
Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ αφορά πρώην υφυπουργό – σε κοινωνικό υπουργείο – που βρέθηκε σε κάποια φάση στο Ηράκλειο. Εκεί αντελήφθη πως ομάδα πολιτών τον κοιτούσε με απειλητικές διαθέσεις. Κινήθηκε λοιπόν πρώτος προς το μέρος τους και είπε: «Ξέρω, νομίζετε κι εσείς ότι μοιάζω με αυτόν τον μαλ… τον (και είπε το όνομά του), αλλά μου έχει ξανατύχει και δεν είμαι…». Ως γνωστόν, η πολιτική απαιτεί, πρωτίστως, ρεφλέξ – ιδίως στο πεζοδρόμιο.
Δεν γινόταν να φάνε μαζί
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ, όχι πολύ μακριά και, πιο συγκεκριμένα, σε μια ταβέρνα στα γειτονικά Μελίσσια, συνέβαιναν ενδιαφέροντα πράγματα. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και βουλευτής Β’ Αθηνών Χρήστος Πρωτόπαπας είχε βγει με φίλους και στελέχη. Επεσε όμως επάνω σε μια μεγάλη παρέα από τοπικά στελέχη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς – ΑΝΤΑΡΣΥΑ – που είχαν επιλέξει την ίδια ταβέρνα. Αυτοί του το ξέκοψαν: «Επειδή φάγαμε ξύλο στο Σύνταγμα, θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να φάμε στο ίδιο μαγαζί…».
ΑΛΛΑ ο Πρωτόπαπας είναι παλαιός συνδικαλιστής και έχει μεγαλύτερες αντοχές. Τους προσκάλεσε λοιπόν να κάτσουν να συζητήσουν – όπερ και εγένετο. Η αλήθεια είναι πως επρόκειτο για πολιτικά στελέχη και όχι για χύμα «Αγανακτισμένους» – άρα υπήρχε περιθώριο για διάλογο και το ζητούμενο δεν ήταν η εκτόνωση. Κουβέντα στην κουβέντα έκατσαν ώς τα μεσάνυχτα.