Σαν βγεις στον πηγαιμό για Μαλακάσα

Βρίσκεσαι ήδη κάπου κοντά στη διασταύρωση της Βαρυμπόμπης, ο ήλιος είναι ακόμη ψηλά και κοιτάς το ρολόι σου. Υπολογίζεις την κίνηση. Το ίδιο κάνει και ο διπλανός οδηγός (εκεί κοντά στη διασταύρωση Βαρυμπόμπης) ο οποίος φοράει T-shirt Editors, όπως και οι άλλοι που είναι μαζί του στο αυτοκίνητο – αν όχι Editors, αυτοί κάτι σε μαύρο.

Νιώθεις πως είναι δικοί σου άνθρωποι. Πηγαίνουν και αυτοί εκεί. Τους γνωρίζεις από την όψη. To Rockwave σε περιμένει και φέτος που είναι τόσο πολύ ζόρικα τα πράγματα αλλά θέλεις να ακούσεις (γιατί σου κάνει καλό) την κιθάρα να καίει τον ενισχυτή και εκείνο το «μπιμπ», το Bitch από τους Prodigy (που το έχεις ξανακούσει πολλές φορές αλλά αν αγαπάς κάτι θέλεις να το ακούς ξανά και ξανά και ξανά (τα έχουμε πει αυτά, έτσι;).

Το πρώτο Rockwave έγινε το 1996 και είχε και το wave (κύμα) του, εκτός από το ροκ του, αφού είχε γίνει στη Δραπετσώνα δίπλα στη θάλασσα και από τότε έχουν παίξει πολλοί καλλιτέχνες από την Πάτι Σμιθ ώς τα Υπόγεια Ρεύματα.

Το φετινό είναι κάπως περίεργο Rockwave. Δηλαδή αν σκεφτείς ότι πέρσι είχαμε Black Eyed Peas και φέτος έχουμε Editors (με όλη τη συμπάθεια στους «Εκδότες» αλλά είναι άλλα κυβικά). Τα κυβικά πάλι έχουν σχέση με την κρίση (και η κρίση με πάρα πολλά άλλα πράγματα) και αυτό πρέπει να το έχεις στο μυαλό σου όταν βγεις στον πηγαιμό για Μαλακάσα και αρχίσεις να λες τα διάφορα.

Φτάνεις λοιπόν στο Terra Vibe. Εχεις να βρεις να παρκάρεις. Αν πας νωρίς (ψηλά ο ήλιος), θα βρεις στους παράδρομους, παράδρομοι είναι όμως και κάποια στιγμή τελειώνουν. Αν πας αργά, έχει ψάξιμο και η Εθνική δεν είναι δρόμος για πάρκινγκ (πλιζζ). Υπομονή. Και μετά περπάτημα. Το φεστιβάλ είναι εμπειρία, δεν είναι συναυλία. Και εσύ θα περπατήσεις πάλι, ανάμεσα σε παρκαρισμένα, καφέδες, πορτοκαλάδες και «βρώμικα», όπως στο γήπεδο, αλλά λιγότερο στημένα.

Τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι του Rockwave έχουν «ανοίξει» χώρους πάρκινγκ και κίνησης και δες εδώ: έχουν ανεβάσει και το βίντεο που σε οδηγεί και σου λέει πού να στρίψεις, τύπου GPS, για να μη χαθείς στο δάσος. Χρήσιμο.

Η φύση είναι φτιαγμένη για ροκ (ή το ροκ για τη φύση). Και αυτό το ροκ έχουμε, με αυτό θα πορευτούμε. Δεν είμαστε ούτε το Γκλάστονμπέρι με τις 60-70 σκηνές (και τις λάσπες του) ούτε το Πριμαβέρα (που πάνε πια οι μισοί Ελληνες για να δούνε λάιβ). Βέβαια εδώ ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο και το Rockwave βγάζει κι αυτό πορεία σύμφωνα με τον καιρό (τον κακό καιρό μας).

Στις σκηνές

Είπες να ξεσκάσεις, δεν στο χαλάω. Σήμερα στη μικρή Vibe Stage παίζουν από τις 11 το πρωί οι Go Over, ο Iosif Vagger, ο Σταύρος Νταντούς με τους Los Tigainos. Ακολουθούν ο Vassilikos και ο Παύλος Παυλίδης με τους Β-Movies του, ο Silvert Hoyem (o Madrugada). Η γνώμη μου; Ο Παυλίδης έπρεπε να είναι ο headliner.

Στη μεγάλη σκηνή, Terra, 3-4 το μεσημέρι θα συναντήσεις δυο τρελούς Γάλλους, τους Inspector Cluzo. Καπάκι οι Stranglers (να φανταστείς ότι πρώτη φορά ήρθαν στο Ροκ Φεστιβάλ στο Καλλιμάρμαρο τo 1985, τότε που ο Μπόι Τζορτζ έφαγε κάμποσα μπουκαλάκια νερό στο κεφάλι). Στις 7, οι Cake από το Σακραμέντο, των οποίων ο Τζον Μακρία είναι προσωπικότητα, είναι οικολόγοι και δίνουν αγώνες γι’ αυτό. Με τους Editors κλείνει η βραδιά.

Πώς περνάμε; Καλά; Το ξέρεις ότι το Rockwave φέτος έχει ελληνική μέρα, αύριο. Μία σκηνή, η Terra, η μεγάλη, με τον Γιάννη Αγγελάκα που έχει ετοιμάσει μια μουσική γιορτή, ένα All Together Now πάρτι από το απόγευμα μέχρι λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, χωρίς διάλειμμα, με: Πολυφωνικό Σχήμα «Διώνη», Vlastur, Lost Bodies, Λόζιος & Ανακατωσιά (Χάλκινα Μακεδονίας), Ντίνος Σαδίκης & His Band, Ψαρογιώργης, Λύκοι Λάιβ, Ψαραντώνης και Αγγελάκας. Πυρετός το Σαββατόβραδο.

H τρίτη μέρα, Κυριακή, είναι freestyle. Κρίνε από τα headliners. Στη μεγάλη σκηνή οι Prodigy, ηλεκτρονικοί σαματατζήδες, στην άλλη οι Flogging Molly του φολκ – ροκ – ιρλανδικού τύπου. Και μέχρι να φτάσει εκείνη η ώρα, οι «γεύσεις» είναι τόσο ανακατεμένες: Marky Ramone’s Blitzkrieg, Monster Magnet, Kyuss Lives, Gogol Bordello και δίπλα 63High, Dept., Viza, Therapy?