Ποιητής για ποιητές

Ενας φόρος κατανόησης ή μάλλον μια διάσταση αντίληψης. Ο Νίκος Δήμου θέτει ως νοητή αφετηρία των δοκιμίων του τον «υπερβατικό τού εδώ και του τώρα», περνάει από την ποιήτρια της οποίας το επίτευγμα έγκειται στο γεγονός ότι «τολμάει να μιλάει για το σκοτάδι, το μη ον, το μηδέν, πράγματα που δεν λέγονται – κι όμως αυτή τα λέει», για να καταλήξει στη δολοφονία του χρονογραφήματος. Δοκίμια για τον Ελύτη και τη Δημουλά, για τον Σεφέρη, τον Βιζυηνό και τον Ταχτσή, τον Οργουελ και τον Ελιοτ, ίσως και για το παραμύθι. Τα κείμενα που είναι συγκεντρωμένα στον παρόντα τόμο γράφτηκαν σε διάστημα τριάντα έξι ετών. Μερικά από αυτά είχαν δημοσιευθεί σε εξαντλημένους σήμερα τόμους, άλλα σε περιοδικά. Ενας θησαυρός από σκέψεις, αναλύσεις, παρατηρήσεις.