Μόνο οι επαναλήψεις

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ κύµα επαναλήψεων. Τέσσερις παρακαλώ. Πάνω – κάτω γυρισµένες τη δεκαετία του ‘60.

«ΤΟ ΠΑΡΤΙ» Η κορυφαία κωµωδία του Μπλέικ Εντουαρντς, µε πρωταγωνιστή τον ανεπανάληπτο Πίτερ Σέλερς. Το στόρι απλό: ένας ατζαµής και αφασικός κοµπάρσος από το Πακιστάν µε το όνοµα Χρουντί Μπακτσί λαµβάνει – από παρεξήγηση φυσικά – πρόσκληση να παραστεί στο πάρτι ενός µεγάλου αµερικανού παραγωγού µιας ταινίας, της οποίας το ντεκόρ κόντεψε να τινάξει στον αέρα µε τις γκάφες του. Κάτι που συµβαίνει στο πάρτι. Πρώτα το παπούτσι του κολυµπάει στο σιντριβάνι. Υστερα µε τα µαχαιροπίρουνα εκτινάσσει ένα κοµµάτι κοτόπουλου, το οποίο προσγειώνεται σαν καπέλο στο κεφάλι µιας καλοντυµένης κυρίας. Και στο τέλος «εξαφανίζει» τη βίλα µέσα σε µπουρµπουλήθρες από το απορρυπαντικό µε το οποίο πλένει έναν µικρό ελέφαντα. Ελάχιστοι διάλογοι. Αφθονα ευρήµατα. Ολα µε την κίνηση. Μοναδικός ο Σέλερς. Χάραξε τη µνήµη µου από την πρώτη στιγµή που το είδα.

«ΓΙΟΓΙΟ» (YoYo) Από τον Πιερ Ετέξ, παραγωγής 1965. Ο Μπάστερ Κίτον της Γαλλίας. Το πρώτο ηµίωρο, εντελώς βουβή κωµωδία. Ο µεσιέ Γιογιό, το 1925, «ενταφιασµένος» σε µια έπαυλη σαν οµοίωµα των Βερσαλλιών. Περιστοιχισµένος από εκατοντάδες υπηρέτες που του φοράνε ακόµα και το σώβρακο. Μόνος, έρηµος, µελαγχολικός. Υπόδειγµα µινιµαλισµού µε άφθονα γκαγκ και εξαιρετική παντοµίµα. Σκέτη γεωµετρία. Το δεύτερο µέρος, η χρεοκοπία από το Κραχ. Είναι έτοιµος να βάλει τον σβέρκο του στη θηλιά, αλλά οι δανειστές του αρπάζουν και την τελευταία καρέκλα! Το τρίτο µέρος, µετά τον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο. Ο υιός Γιογιό ακολουθεί τα χνάρια του µπαµπά. Ενας τρελός, τρελός κόσµος. Η κόπια αναπαλαιωµένη µε τις σύγχρονες τεχνικές. Ο,τι πρέπει για όσους επιθυµούν να ρίξουν µια µατιά σε µια χρυσή σελίδα γαλλικής, λεπτεπίλεπτης κωµωδίας. «If… ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΗ ΓΕΝΙΑ» Το θρυλικό «Ποτέµκιν» της νεολαίας του ’60 µε σκηνοθέτη τον Λίντσεϊ Αντερσον και πρωταγωνιστή τον Μάλκολµ ΜΑΚΝΤΆΟΥΕΛ του 1968. Σε εκπαιδευτήριο επιπέδου Οξφόρδης, αυστηρών, δεσποτικών προδιαγραφών, τρεις τελειόφοιτοι µε αυτόµατα, πολυβόλα και χειροβοµβίδες εφορµούν κατά της βασίλισσας, του αρχιεπισκόπου, των καθηγητών και των αφασικών µαθητών. Αγέραστη η σκηνοθεσία, αλλά το πορτρέτο των επαναστατών εντελώς ρηχό και µικροαστικό.

«ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ»
Με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Αλέκο Αλεξανδράκη σε σενάριο Κώστα Κοτζιά και Τάσου Λειβαδίτη. Σε µια παραγωγή του 1961. Ακόµα, µουσική Μίκη Θεοδωράκη, ντεκόρ Τάσου Ζωγράφου, φωτογραφία ∆ήµου Σακελλαρίου και καστ: Αλίκη Γεωργούλη, Μάνος Κατράκης, Αλέκα Παΐζη, Σαπφώ Νοταρά. Σε µια παραγκούπολη συγκεντρωµένες οι πληγές του φαραώ και όλες οι δυστυχίες της µετεµφυλιακής Ελλάδας. Μερικές σκηνές από ιταλικό νεορεαλισµό. Μερικές από ηθογραφία ελληνική.

να τις δω;

Ολες καλύτερες από κάθε φρέσκο «προϊόν»