Η αντιγραφή πάει σύννεφο

Ενα και µοναδικό το αλάνθαστο κριτήριο των κωµωδιών. Γελάς; Καλό. Ξεκαρδίζεσαι; Πολύ καλό. Χαµογελάς; Συµπαθητικό. ∆εν γελάς; Αµέσωςστο ταµείο φέρε τα λεφτά µου πίσω. Κάπως έτσι κι εγώ µε το «Hangover» νούµερο 2. Στο πρώτο σούρθηκα χάµω από ταγέλια. Με το δεύτεροέπεσα πάνω σε αντίγραφο και στο µεγαλύτερο διάστηµα Hangoβαριόµουνα!

Το ζήτηµα εντελώς ταµειακό.Πώς το λένε; Οικονοµικό. ∆ιότι το πρώτο και απείρως καλύτερο «Hangover» κόστους µόλις 35 εκατ. δολαρίων, απέφερε µέσα σε έξι µήνες – από τον Ιούνιο µέχρι τον ∆εκέµβριο του 2009– καµιά τριακοσαριά µύρια. Μόνο από τις αίθουσες των ΗΠΑ. Αν τώρα αθροίσουµε και τις εισπράξεις από τον «υπόλοιπο κόσµο», ε, τότε πάµε για διπλασιασµό. Μια εφτακοσάρα στο νερό. Θα µου πείτε, ε, και τι µ’ αυτό; Αφού ήταν καλό. Συµφωνώ και επαυξάνω. Ελα όµως που ο Τοντ Φίλιπς – ο εγκέφαλος και σκηνοθέτης αυτής της ιστορίας – αντί να επινοήσει κάτι φρέσκο, απρόβλεπτο, πρωτότυπο και ξεκαρδιστικό, κάθισε και αντέγραψε το πατρόν του πρώτου «Hangover». Πώς αποδεικνύεται αυτό;

Απλό. Εκεί που στοπρώτο παίζει ένα µωρό,εδώ επινοεί µια µαϊµού που καπνίζει αρειµανίως. Αστείο; Για ορντέβρ καλό. Από την επανάληψη ολίγον αηδιαστικό.

Κι εκεί όπου ουποψήφιος γαµπρός, ο Στου(από το Στιούαρτ φυσικά) χάνει δόντι, εδώ στο δεύτερο κερδίζει τατουάζ στοµάτι το αριστερό. Αστείο; Εντελώς κρύο. Κι εκεί όπου επρόκειτο να νυµφευθεί µια «τσούλα», όπως ο ίδιος λέει, εδώ πρόκειται να στεφανωθεί µια αµερικανίδα ασιατικής καταγωγής από αριστοκρατικό σπίτι. Αστείο; Φυσικά. Για τη σκοπιµότητα και το ψυγείο. Και αντί για Λας Βέγκας της Αµερικής, εδώ, στο δεύτερο επεισόδιο της αντιγραφής, η παρέα καταφθάνει στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης. Τουτέστιν «Hangover» αντιγράφει «Hangover» και Τοντ Φίλιπς ξεπατικώνει Τοντ Φίλιπς. Κοντολογίς copy – paste!

Το αυτό συµβαίνει και µε τους τρειςβασικούς χαρακτήρες. Επεσανµε τα µούτραστην αντιγραφή. Ο Ζακ Γαλυφιανάκης (ο παλίµπαις µε το όνοµα Αλαν) αντιγράφει Ζακ Γαλυφιανάκη. Ο Μπράντλεϊ Κούπερ (ο ωραίος Φιλ) αντιγράφει Μπράντλεϊ Κούπερ.

Και ο Εντ Χελµς(ο οδοντίατρος και σπαστικός Στου) αντιγράφει Εντ Χελµς. Αποτέλεσµα; Επειδή είναι γνωστοί, γι’ αυτό προβλέψιµοι και γι’ αυτό κατώτεροι από την αρχή.

Τι µένει; Μερικές ατάκες και δυο – τρεις σκηνές. Ας πούµε ο υποψήφιος γαµπρός ο Στου που µέσα στη µούρλια της Μπανγκόκ πέφτει σε τραβεστί και καταλήγει να τον παίρνει από πίσω και να τρελαίνεται από ηδονή. Με µια ένσταση. Εντελώς αισθητική και καθόλου ηθική. Για τα δικά µου γούστα δηλαδή. Η σκηνή µε τον ασιάτη τραβεστί και µε το πέος να αερίζεται και να… κυκλοφορεί µάλλον αηδία προκαλεί. Πρόκληση για την πρόκληση σαν µπαλαφάρα ελληνική.

Καλύτερη η σκηνή στο µοναστήρι των βουδιστών όπου οι τρεις κολλητοί παρέα µε τη µαϊµού προσκοµίζουν υπέργηρο µοναχό που τους έµεινε πεσκέσι από την περασµένη οργιαστική νύχτακαι επειδή ταράζουν τηνηρεµία του διαλογισµού, τρώνε βρωµόξυλο από νεαρόµοναχό. Και µια τρίτη σκηνή όπου ρώσοιµαφιόζοι χρησιµοποιούν τη µαϊµού σανβαποράκι για να µεταφέρει τις τζούρες και ναεπιστρέφει στα αφεντικά µε τα λεφτά του πελάτη. «Εχεις δει µαϊµού στη φυλακή;». Γι’ αυτό η καλύτερη συνταγή.

Για να µην πολυλογώ. Επειδή η αντιγραφή πάει σύννεφο. Επειδή πρωτοτυπία ελάχιστη. Και επειδή τα γέλια µε το σταγονόµετρο, γι’ αυτό η απόσταση που χωρίζει το πρώτοαπό το δεύτερο «Hangover» είναι από εδώ µέχρι τον ουρανό. Μοναδική πρωτοτυπία που κάνει τη διαφορά το ξυρισµένο κρανίο του Ζακ Γαλυφιανάκη. Hangoξυρισµένος ο Ζακ. Αντε να δούµε τώρα πότε ο τρίτος γάµος του Στου και πότε θα Hangoβαρεθώ ξανά εγώ. Μέχρι τότε «Hangover» Νο 1 και ξερό ψωµί!

{{{ video }}}

«The Hangover part II»

Αντίγραφο του πρώτου Ελάχιστη πρωτοτυπία Ο Ζακ Γαλυφιανάκης γουλί

Βαθµοί = 5

(max)