Παρηγοριά στον άρρωστο

Καληµέρα. Τι θα λέγατε για τον Θούριο του Ρήγα; «Ώς πότε παλληκάρια θα ζούµε στα στενά… Καλύτερα µιας ώρας ελεύθερη ζωή…».

Δυστυχώς ο Ξυλούρης µάς έχει αφήσει χρόνους (χρόνια τώρα) κι ας τρίζουν τα κόκαλά του εν έτει 2011…

Empty Frame και «They think we are Eskimos» (Lyra). Ουδεµία σχέση µε τον Θούριο ή µε Ξυλούρη – απλά (ακόµη) ένα αγγλόφωνο γκρουπ που δικαιούται την προσοχή µας…

Μελαγχολία αλλά υπό έλεγχο, ωραίες µελωδίες, γλυκόπιοτο µαντολίνο, ταξιδιάρικο τσέλο και βιολί, κιθάρες µέσα από τη µεγάλη παλέτα των φολκ τροβαδούρων της ροκ, πιάνο και κρουστά στην υπηρεσία του ρυθµού. Οι µουσικές επιρροές είναι πολλές, αλλά είναι χωνεµένες. Αρα oι Empty Frame έχουν έντονα χαρακτηριστικά… Empty Frame.

Παρηγοριά στον άρρωστο.

Μπορεί τίποτα να µην πάει καλά σ’ αυτήν τη χώρα, αλλά το χώµα της είναι πρώτης ποιότητας. Στη µουσική (τουλάχιστον), σκάνε µύτη βλαστάρια κάθε µέρα. Κι είναι ωραίο να τα ανακαλύπτουµε…

Βέβαια πρώτος τους ανακάλυψε ο παραγωγός Νικος Μακράκης µέσω myspace. Και πιο πριν όλοι εκείνοι που τους παρακολουθούσαν στα λάιβ τους.

Γιατί έχει να το λέει ο Χρήστος Καλλιµάνης (κιθάρα). Από το 2005 που ξεκίνησε το γκρουπ, έπαιζαν τακτικά, όσο πιο τακτικά γινόταν.

Με διαφορετικές µουσικές επιρροές ο καθένας τους, συναντήθηκαν στις κοινές τους αγάπες που ήταν ο Νικ Κέιβ και ο Τοµ Γουέιτς – «κάτι τέτοιο θέλαµε να βγάλουµε, να ενώσουµε το τσέλο και το βιολί µε έναν πιο ηλεκτρικό ήχο» – αλλά τελικά, η «µείξη» τους βγήκε διαφορετική. Χρήστος Καλλιµάνης (κιθάρες), Παναγιώτης Φετσης (φωνή, µπάσο), Αντώνης Βαβαγιάννης (φωνή, πιάνο, µαντολίνο), Μπάµπης Βασιλειάδης (τύµπανα), Ισις Μουζά (τσέλο, βιολί) Ματθαίος Δακουτρός (βιολί). Ηχοληψία και παραγωγή Στέφανος Δουβίτσας.

Και γιατί είχαν την ανάγκη να κάνουν CD; Γιατί να µην «κινούνται» µέσω του σάιτ τους και κυρίως µέσα απ’ τα λάιβ τους;

«Απλά. Θέλαµε να πούµε αυτοί είµαστε, αυτές είναι οι εµπνεύσεις µας». Με το αζηµίωτο βεβαίως, βεβαίως…

Γιατί το CD έγινε µε δικά τους χρήµατα – κάποια που έβαλαν στην άκρη από τα λάιβ τους, κάποια από τις πρωινές τους δουλειές (σχεδόν όλοι έχουν πρωινές δουλειές). Πολλή σκέψη, κόπος, χρόνος, εθελοντική εργασία από φίλους. Αλλά χαλάλι…

Αλλωστε, δεν γίνεται διαφορετικά. Είπαµε. Το χώµα είναι πρώτης ποιότητας και το νέο (µουσικό) αίµα που θα δει το φως της µέρας δεν σηκώνει µετριότητες…