Σηματα

«Μέσα µου αντέδρασα, όταν είδα τον τρόπο που µεταχειρίστηκαν οι αρχές, εκεί εις τη µεγάλη χώρα, την Αµερική, τον Ντοµινίκ Στρος Καρ [sic, δεύτερη µάλιστα φορά!]. Κατέπεσαν πύργοι πιο µεγάλοι και πιο ισχυροί από τους διδύµους. »Μέσα εις την παγκόσµια κοινωνία, το υπ’ αριθµόν 1 πρόσωπο του ∆ΝΤ, ο πανίσχυρος και πάµπλουτος και ένδοξος και πιθανός µεθαύριο πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας της Γαλλίας, µε τις χειροπέδες;

»Είναι πιθανόν, ας πούµε και 1 τοις χιλίοις, να είναι αθώος. ∆εν ξέροµε εµείς.

Είναι ένας άνθρωπος, ένας επιστήµων, έστω. Τον βάζεις µε τις χειροπέδες, τον κρατούν οι αστυνοµικοί, του πέφτει το µισό σακάκι πίσω και φορεί το µισό σακάκι όπως οι µεθυσµένοι στο δρόµο! [η περιγραφή συνοδεύεται από παντοµίµα] Για να τον πας πού; Να τον κρίνει µία γυναίκα τι θα γίνει… Και τον στέλνεις στη βαριά φυλακή!» Το κυριακάτικο κήρυγµα (22/5· πηγή:

«Ελληνοφρένεια», 23/5)

του αίφνης υποτονικού και εµβρόντητου Άνθιµου Θεσσαλονίκης, που τον πήρε ο πόνος, βλέποντας πρώτη φορά άνθρωπο µε χειροπέδες.

Όπου ολόκληρη η χριστιανική, πουριτανική ηθική υποχωρεί µπροστά στην υπέρτερη ηθική, τη φαλλοκρατική. Στην πιο γελοία, εννοείται, εκδοχή της:

«Να τον κρίνει µία γυναίκα…»