Το µαύρο πρόβατο που έµεινε εκτός

Ο δεύτερος ηµιτελικός του 2011 έκρυβε µια µεγάλη έκπληξη για τους απανταχού οπαδούς του πανηγυριού: Η Ντάνα, ενα πρόσωπο που ενσαρκώνει κατά κάποιο τρόπο την ανάλαφρη πλευρά του διαγωνισµού, έµεινε στα µισά της προσπάθειας. Και να φανταστεί κανείς ότι όλα ξεκίνησαν µε ένα εξίσου ισχυρό σοκ το 1998. Τότε που η ισραηλινή κοινή γνώµη είχε διχαστεί µε τη συµµετοχή µιας τρανσέξουαλ στη Γιουροβίζιον. Οι ορθόδοξοι Εβραίοι ένιωσαν βαθιά προσβεβληµένοι. Πιο ανοιχτά µυαλά την αποδέχθηκαν. Κι όµως από persona non grata στα ισραηλινά µίντια η – πολιτική ακτιβίστρια – Ντάνα έγινε ένα από τα πιο εµπορεύσιµα «προϊόντα» του Ισραήλ κερδίζοντας την πρώτη θέση µε το τραγούδι «Diva». Φέτος επέστρεψε ως εµβληµατική µορφή στην ιστορία του θεσµού µε το τραγούδι «Ding Dong». Εδώ ξεκινούν οι διαφορές. Γιατί πίσω στο 1998 µια κοινωνία, σχεδόν ένα έθνος ταρακουνήθηκε όταν είδε να εκπροσωπείται από έναν άνδρα που είχε επιλέξει να γίνει γυναίκα. Οµως µε τη νίκη της φαίνεται πως την αποδέχθηκε τελικά. Ο Γιάρον γεννήθηκε το 1972 στο Τελ Αβίβ και ήταν ο Βενιαµίν της πενταµελούς φτωχής λαϊκής οικογένειάς του µε καταγωγή γιεµενίτικη, δηλαδή από Εβραίους της Υεµένης. Από το ∆ηµοτικό ακόµα ήθελε να ασχοληθεί µε το τραγούδικαι τη µουσική.

Ινδαλµά του η Οφρα Χάζα (πέθανε πριν από λίγα χρόνια). Ηταν µόλις οκτώ ετών όταν είδε την κορυφαία ισραηλινή τραγουδίστρια να ερµηνεύει το «Chai» στη Γιουροβίζιον του 1983. Εκείνη η εµφάνιση της Χάζα έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Η µητέρα του τον στήριξε αµέσως. Αναγκάστηκε να δουλεύει για να πληρώνει τα µαθήµατα Μουσικής του γιου της.

Πέντε χρόνια αργότερα, στα 13 του, δήλωσε ανοιχτά – τουλάχιστον στην οικογένειά του – τον σεξουαλικό προσανατολισµό του. Αρχισε να ασχολείται επαγγελµατικά µε τη µουσική από το 1992, µε εµφανίσεις σε dragqueen shows,παρωδώντας διάφορες διάσηµες τραγουδίστριες.

Σε ένα από τα κλαµπ τον εντόπισε ο τότε πιο γνωστός DJ του Ισραήλ Οφέρ Νισίµ και πρότεινε να του εκδώσει το πρώτο του σινγκλ «My name is not Saida» (σατιρική εκδοχή του κοµµατιού της Γουίτνεϊ Χιούστον «My name is not Suzan»). Ο Κοέν έµπαινε σε τροχιά επιτυχίας.

Στο µεταξύ, ως τραβεστί είχε το καλλιτεχνικό ψευδώνυµο Ντάνα Ιντερνάσιοναλ. Ντάνα για να τιµήσει τον πρόωρα χαµένο φίλο του σε τροχαίο Ντάνιελ ή Ντάνι και Ιντερνάσιοναλ µε αφορµή τον θάνατο ενός θείου του που έπεσε θύµα τροµοκρατικής επίθεσης. Το 1993 στο Λονδίνο υποβλήθηκε σε επέµβασηαλλαγής φύλου. Ταυτόχρονα άλλαξε το όνοµά του από Γιάρον σε Σάρον. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το πρώτο άλµπουµ της «Dana International» στο Ισραήλ. Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε αρκετές χώρες, µεταξύ άλλων και σε Ελλάδα, Ιορδανία, Αίγυπτο. Σιγά σιγά άρχισαν να έρχονται διακρίσεις και βραβεία. Το ’94 το δεύτερο άλµπουµ της «Umpatampa» της χάρισε το βραβείο της καλύτερης καλλιτέχνιδος της χρονιάς στα ισραηλινά βραβεία ACUM, αντίστοιχα των Γκράµι.

Στο Ισραήλ όµως η κοινότητα των ορθόδοξων Εβραίων έπνεε µένεα. «Είναι εξευτελιστική πράξη», είπε ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας και πρώην µέλος της Κνεσέτ (νοµοθετικό σώµα που ελέγχει το κυβερνητικό έργο) Σλόµο Μπιν Ιζρι µετά την επιλογή της το ’98 για τη Γιουροβίζιον. Οι Ευρωπαίοι είχαν άλλη οπτική. Με το «Diva» – και µε ένα… ζήτω (viva) – µετέφερε την ελπίδα της οµοφυλοφιλικής κοινότητας να βρει τη δύναµη να αγωνίζεται για τα δικαιώµατά της.

Η νίκη της το ’98 ακούστηκε ως η καλύτερη απάντηση στους επικριτές της. Τότε είχε πει πως «η νίκη αυτή δείχνει πως ο Θεός είναι µαζί µου. Στέλνω µήνυµα συγχώρεσης σε όσους µε κατακρίνουν και τους λέω: αποδεχτείτε εµένα, τη ζωή µου και τις επιλογές µου. Είµαι µέλος του ισραηλινού έθνους». Ηταν περιζήτητη πια. Συνέχισε να αγωνίζεται γι’ αυτό που αγαπά. Τη µουσική. Στη Γιουροβίζιον δεν επιστρέφει για δεύτερη φορά. Είναι η τρίτη συµµετοχή της. Το 2008 πέρασε µάλλον απαρατήρητη. ∆ιότι συµµετείχε ως στιχουργός και συνθέτης. Ο Μποάζ Μαουντά είχε τραγουδίσει «Keilo Κan» και βρέθηκε στην ένατη θέση του τελικού. Το 2009 στήριξε µε τον τρόπο της την πρόεδρο του κεντροφιλελεύθερου κόµµατος (της αντιπολίτευσης) Καντίµα Τζίπι Λιβνί στην εκστρατεία της για τις εκλογές της Κνεσέτ. Σε πολιτική συγκέντρωση ανέβηκε στη σκηνή και τραγούδησε ένα ντίσκο κοµµάτι, έχοντας δίπλα της τη Λιβνί. «Σας καλώ επισήµως στην αδελφότητα µε τις θεές», φώναξε στους συγκεντρωµένους.

Στη σκηνή της «Esprit Arena» του Ντύσελντορφ και τον 56ο ∆ιαγωνισµό Τραγουδιού έφτασε µε δυο δηµιουργίες του Ζαν Πολ Γκοτιέ. Οι δύο τους συνδέονται µε φιλία ετών και εκείνος είχε σχεδιάσει τα φορέµατά της για τη Γιουροβίζιον του 1998.

∆εν είµαι ντίβα, λέει, είµαι ένα φυσιολογικό συνηθισµένο κορίτσι από τη Μεσόγειο