Μαρία Θεοδώρου

Θα κάνει με την ομάδα της τη χωροταξική αποτύπωση και την κοινωνική καταγραφή της περιοχής Γερανίου, στην καρδιά του ιστορικού Κέντρου της Αθήνας, για λογαριασμό του υπουργείου Περιβάλλοντος. Ανήκει στη γενιά των αρχιτεκτόνων που ενισχύουν την κοινωνική διάσταση της αρχιτεκτονικής στις σύγχρονες
μητροπόλεις και οι προτάσεις της τυγχάνουν διεθνούς προβολής.
Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Ενα ζωηρό μπιζέλι που χοροπηδά στα σκοτεινά βουνά.

Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Το πηγαινέλα των συνάψεων μέσα στο ζεσταμένο από τα όνειρα κεφάλι μου.

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Γελάω συνέχεια με τα αστεία που λέω στον εαυτό μου.

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

Σαν τον βάτραχο στη λιμνούλα του, να αναπηδώ από σημείο σε σημείο εξαντλώντας τις ατέρμονες παραλλαγές του ίδιου.

Το βασικό ελάττωμά σας;
Να περιμένω κάθε χρόνο το αρνί στη σούβλα για να τσιμπολογήσω τη ζουμερή κρούστα της ζωής.

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Σε αυτά που γίνονται από άγνοια.

Η τελευταία φορά που κλάψατε;

Δύο καλοκαίρια πριν. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Τζέιν Φόντα ως Μπαρμπαρέλα, Λα Πασιονάρια, Μέλανι Κλάιν, Λουίζ Μπουρζουά… Αγρια, πνευματώδη θηλυκά σμήνη που μετεωρίζονται το καταμεσήμερο.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Ολοι όσοι ανοίγονται στη ζωή με ενθουσιασμό και απελπισία. Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Κάθε ταξίδι. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Η θεωρία και η φιλοσοφία είναι σταθερά σκανδαλιστικά απολαυστικές, π.χ. το «Νudities» του Giorgio Αgamben που μόλις αγόρασα. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

Τη σταθερότητα. Και σε μια γυναίκα;
Την αντοχή σε όλα όσα αντιλαμβάνεται.

Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Τζον Κέιτζ. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

Κάθε πρωί ξυπνώ με ένα διαφορετικό αλλά γνωστό τραγούδι στο κεφάλι μου, το σιγοτραγουδώ τόσο παράφωνα που δεν το αναγνωρίζει κανείς. Το βιβλίο που σας σημάδεψε
Μια παλιά έκδοση με τίτλοΜεγάλοι Φιλόσοφοι, από τα έργα των οποίων αντέγραφα συστηματικά αποσπάσματα για τις εκθέσεις μου στο Δημοτικό και στις πρώτες τάξεις του Γυμνάσιου. Ηταν μια πρώιμη εμπειρία λογοκλοπής που με έμαθε να κάνω οικονομία στις δυνάμεις μου και να απολαμβάνω τη γνώση των άλλων.

Η ταινία που σας σημάδεψε;
«Η χρυσή εποχή του Μπουνιουέλ» (1930), αν και την είδα για πρώτη φορά μόλις το 2003. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Φράνσις Μπέικον. Το αγαπημένο σας χρώμα;
Κόκκινο. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Να με εμπιστεύονται οι άνθρωποι.

Το αγαπημένο σας ποτό;
Το νερό και ο εσπρέσο, γιατί με κρατούν σε εγρήγορση.

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Αποδέχομαι τις συνέπειες των επιλογών μου, δεν ανασυνθέτω σχολαστικά ό,τι είναι ήδη νεκρό.

Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα;

Οταν στο εστιατόριο άνθρωποι με άδεια κρανία απαιτούν να τους σερβίρω τα μυαλά μου στο πιάτο.

Οταν δεν ασχολείστε με την αρχιτεκτονική, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Η απόσυρση από την πραγματικότητα.

Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Η ταξινόμηση. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Οταν η σχέση μου με τον χρόνο καταρρέει και αργώ στις συναντήσεις μου.

Ποιο είναι το μότο σας;
Ρhoto-grey: για γρήγορη προσαρμογή στη σκοτεινή πλευρά της ζωής.

Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Με χαρωπά πρόσωπα να πολυλογούν γύρω από το κρεβάτι του θανάτου μου.

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

Καλώς όρισες. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

Σε καταιγίδα.