Γοητευτικό βιβλίο

Ο Ε. Χ. Γονατάς έλεγε ότι η τέχνη αντιστρατεύεται τη ζωή, και ο στρατευμένος Χόρχε Σεμπρούν έγραψε ένα βιβλίο για το δίλημμα «γραφή ή ζωή;». Αντίθετα η Ρέα Γαλανάκη σημειώνει σε τούτη τη συλλογή άρθρων της ότι η προσωπική ζωή δεν μπορεί παρά να χωνεύεται στην συγγραφική ζωή. Ισως γι΄ αυτό, το βιβλίο της να είναι τόσο γοητευτικό, παρ΄ ότι τα κείμενα της συλλογής είναι περισσότερο ή λιγότερο γνωστά. Μιλούν για τη φυσική και την πνευματική της οικογένεια, τους πυρήνες επιρροών της (Παρλαμάς, Πλάκας, Γιανναδάκης, Ελεφάντης…), για την πρόσληψη του Καζαντζάκη, για τη σχέση Ανατολής- Δύσης που εισήγαγε στη λογοτεχνία της και την αντιμετώπισε εμπνευσμένα ως σχέση περιφέρειαςκέντρου, για την Ιστορία ως πεδίο έμπνευσης της λογοτεχνίας, για τη σιωπή και τη φλυαρία των διανοουμένων κ.ο.κ. Μόνο που όταν αυτά τα σκόρπια κείμενα πακετάρονται σε ένα βιβλίο αποκτούν νέα δυναμική. Και έτσι αποκαλύπτεται η τέχνη και η τεχνική τής Γαλανάκη στο δοκίμιο, η οποία είναι αντάξια εκείνης εκλεκτών ξένων δοκιμιογράφων.

Διότι τα άρθρα της έχουν θέση, την αναπτύσσουν, καταλήγουν σε συμπεράσματα αλλά ενσωματώνουν και βιωματικά στοιχεία και ανεκδοτολογικά περιστατικά με αφηγηματική χάρη. Ετσι, αυτό το βιβλίο διαβάζεται απνευστί και τα ζητήματα που θέτει είναι διατυπωμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να γονιμοποιούν και έναν νέο προβληματισμό.