Ο Μίκης και το Ισραήλ

∆ΕΝ ΕΧΕΙ τέλος η δυσάρεστη ιστορία µε τη µαταίωση της συναυλίας του Μίκη Θεοδωράκη στην Αυστρία. Ως γνωστόν, το Κοινοβούλιο της χώρας αυτής είχε εντάξει το «Μαουτχάουζεν» σε εκδηλώσεις για τη µνήµη των θυµάτων του Ολοκαυτώµατος. Αλλά η συναυλία µαταιώθηκε, καθώς ο Μίκης κατηγορήθηκε για αντισηµιτισµό, µε αποτέλεσµα να αντιδράσει έντονα ο ίδιος.

ΧΘΕΣ έβγαλε σχετική ανακοίνωση το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συµβούλιο Ελλάδας. Λέει ότι το «Μαουτχάουζεν» – σε στίχους του αείµνηστου Ιάκωβου Καµπανέλλη – είναι ένας ύµνος στα θύµατα του Ολοκαυτώµατος «και αυτό το έργο δεν αλλάζει, δεν λογοκρίνεται». Αλλά επισηµαίνει ότι δηλώσεις του Θεοδωράκη τα τελευταία χρόνια, όπως ότι «οι Εβραίοι είναι στη ρίζα του κακού» κι ευθύνονται για την παγκόσµια οικονοµική κρίση «δεν έχουν προκαλέσει µόνο έκπληξη, αλλά και βαθιά λύπη». Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ απαντάει µε επιστολή-ποταµό, όπου κάνει αναδροµή στην προσωπική του διαδροµή από την εποχή της γερµανικής Κατοχής όταν, «ως µαχητής του ΕΛΑΣ Αθηνών συµµετείχα στη φύλαξη κατοικιών στις οποίες κρύβονταν Εβραίοι, έχοντας εντολή να δώσουµε µάχη για να τους σώσουµε». Και θυµίζει ότι πρώτος αυτός µε την ορχήστρα του έσπασε το εµπάργκο που είχε επιβάλει η Ευρώπη στο Ισραήλ τη δεκαετία του ’70. Από την άλλη, επιµένει ότι είναι πάντα µε το πλευρό των αδικηµένων και των αδύναµων, όπως οι Παλαιστίνοι και τα γυναικόπαιδα του Λιβάνου και της αποκλεισµένης Γάζας, ενώ καταγγέλλει την «πολιτική συνεχούς βίας» της κυβέρνησης του Ισραήλ.

ΠΑΡ’ ΟΛΑ αυτά, ο Μίκης καταλήγει: «Αγαπώ τον εβραϊκό λαό, αγαπώ τους Εβραίους, αλλά όσο µισώ τον Αντισηµιτισµό, άλλο τόσο µισώ τον Σιωνισµό».