Εκθεση λαµαρινών
«Μαχητές των δρόµων: Ληστεία στο Ρίο». Βιν Ντίζελ: «Κτηνώδης Δύναµη, Ογκώδης Αγνοια»
ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ δύο ζωντανές ντουλάπες µε ξυρισµένα κρανία και µε «ποντίκια» ακόµα και στις πατούσες, δηλαδή τον Βιν Ντίζελ να πλακώνεται µε τον Ντουέιν Τζόνσον και στοπέρασµά τους να γκρεµίζουν ό,τι έβρισκαν µπροστά τους, στο µυαλό µου ήρθε το πασίγνωστο σύνθηµα των τεσσάρων λέξεων: «Κτηνώδης ∆ύναµη, Ογκώδης Αγνοια». Αυτό δεν είναι ταινία αλλά έκθεση λαµαρινών και πασαρέλα για την ανάδειξη του Mister Cosmos. Fast and Furious 5:
Τι δουλειά έχετε, παιδιά, στο Ρίο; (Μεταξύ µας, τι παιδιά, που έκαστος εξ αυτών µοιάζει µε µπουλντόζα χιλιάδων κυβικών). Να, λέει, ήρθαµε εδώ να ακουµπήσουµε στους δυστυχισµένους της Βραζιλίας εκατοµµύρια δολάρια και να διαφηµίσουµε το Ρίο Ντε Τζανέιρο, είπε ο σκηνοθέτης.
Ενας κάποιος τροχονόµος οπτικών εφέ µε το όνοµα Τζάστιν Λι που το µόνο που γνωρίζει είναι να κοπανάει τα πλήκτρα του υπολογιστή. Θαυµάσια, απάντησαν οι Βραζιλιάνοι.
the good: Ο Βιν Ντίζελ λοιπόν, ένας τύπος µε «Κτηνώδη ∆ύναµη, Ογκώδη Αγνοια», παρέα µε τον κολλητό του Πολ Ουόκερ, δηλαδή ο Ντοµ Τορέτο µε τον Μπράιαν Ο’ Κόνερ και την παρέα τους, όλοι σεσηµασµένοι κακοποιοί και καταζητούµενοι από το FBI για τις επιδόσεις τους να χουφτώνουν αµαξάρες αξίας πολλών εκατοµµυρίων, σχεδιάζουν να ξαφρίσουν στο Ρίο το ογκώδες µε εκατό εκατοµµύρια δολάρια χρηµατοκιβώτιο ενός µεγαλοµαφιόζου που κυβερνάει την πόλη και οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί και είναι εγκατεστηµένο σ’ αυτή. Τουτέστιν οι «Fast and Furious» είναι από τη µια κακοί από την άλλη καλοί. ∆ιότι Αµερικανοί σε µια τριτοκοσµική περιοχή είναι εξ ορισµού καλοί. Παράδειγµα, ας πούµε, οι µεγαλοµαφιόζοι καζινάρχες στην Αβάνα π.Κ. (προ Κάστρο). Ταυτόχρονα µε τους κακούς που µετασχηµατίζονται σε καλούς, τσουπ, εµφανίζονται φουριόζοι και οι πράκτορες οι οµοσπονδιακοί. Οι οποίοι µεν καταδιώκουν τους κακούς Αµερικανούς, όµως στο τέλος συνεργάζονται µ’ αυτούς.
the Bad: Ο (πορτογαλικής καταγωγής) Γιοακίµ Ντε Αλµέιντα, ο µεγαλοµαφιόζος που κυβερνάει το Ρίο και ολόκληρο το αστυνοµικό σώµα της Βραζιλίας. Που πάει να πει ότι στον Τρίτο Κόσµο, είτε καλός είτε κακός, στον τελικό απολογισµό είσαι διεφθαρµένος, διαπλεκόµενος, απατεώνας, δολοφόνος, τουτέστιν κακός.
the ugly: Η ταινία.∆ιότι καλά και άγια τα κυνηγητά. Καλός και άγιος ο πανζουρλισµός. Καλά και γρήγορα τα συγκρουόµενα αυτοκινητάκια. Καλοδεχούµενοι ο χαβαλές και ο πανικός. Πρώτο πράγµα το βρωµόξυλο. Το ίδιο και το µουγκρητό των µηχανών. Οσο για τα κορίτσια, έτσι κι έτσι. Τέλος πάντων. Το προσπερνάω αυτό. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Οµως, τόσος συγκεντρωµένος, απροσµέτρητος, γιγαντιαίος ρατσιµός και τέτοια επίδειξη µυϊκών προσόντων και φουσκωµένων «ποντικιών», µόνο στα επίκαιρα του Τρίτου Ράιχ και των γερµανών βλαστών. Ολα αυτά why παρακαλώ;
Να το δω;
Είναι κοινό µυστικό.
Το πλαστικό κινηµατογραφικό fast food βλάπτει σοβαρά το µυαλό














