Σήψη για βιολί κι ορχήστρα

Αγαπητή κυρία Αθηναίου, καληµέρα.

Ηθελα να µοιραστώ µαζί σας τη µικρή, πικρή µου ιστορία, απ’ αυτές που συµβαίνουν καθηµερινά σε αυτήν τη χώρα στην οποία τίποτε δεν λειτουργεί κανονικά.

Οπου κανονικά εννοείται το προφανές, το απλό. Είχα την ατυχία πριν από λίγο καιρό, εκεί που κυκλοφορούσα στο Μαρούσι, να βγει από έναν πλακοστρωµένο πεζόδροµο, από αριστερά µου, µε φούρια ένα αυτοκίνητο µε Γεωργιανούς, όπως αποδείχτηκε, και να εµβολίσει το δικό µου Ι.Χ. Μεγάλη ζηµιά, περίπου 1.800 ευρώ.

Ο οδηγός, ο Γεωργιανός που λέγαµε, αφού άφησε µια συνοδό του στο αυτοκίνητο για να περιµένουµε την Τροχαία, έφυγε. Κι έπειτα δικαιολογήθηκε κι εκείνη ότι πάει στην τουαλέτα και εγκατέλειψε το αµάξι. Αποδείχτηκε δε πως ήταν ανασφάλιστο από τον Νοέµβριο. Η Τροχαία ήρθε, κατέγραψε το συµβάν, πως µε χτύπησε από αριστερά, πως είναι ανασφάλιστο και εγκαταλείφθηκε (µερικές ηµέρες µετά πήρα το χαρτί µε την καταγραφή του συµβάντος από τη Γενική ∆ιεύθυνση) και ρυµούλκησε το εγκαταλελειµµένο αυτοκίνητο του Γεωργιανού ώς τον ειδικό χώρο που έχει, όπου και βρίσκεται µέχρι σήµερα. Να σηµειώσω ότι έβγαλα φωτογραφίες και από τα δύο αυτοκίνητα.

Εστειλα όλα τα στοιχεία στην ασφαλιστική µου, την Ιντερνάσιοναλ Λ. Για να µε πληρώσουν ζητάνε υπογραφή του οδηγού, του Γεωργιανού δηλαδή, ότι το αυτοκίνητό του είναι ανασφάλιστο και πως ήταν δική του υπαιτιότητα. Τους εξήγησα ότι εγκατέλειψε το όχηµα, το οποίο παραµένει στη µάντρα της Τροχαίας, η οποία επιβεβαιώνει σε έγγραφό της ότι ο οδηγός το εγκατέλειψε (άρα πώς θα υπογράψει και πώς θα δεχτεί την υπαιτιότητα;). Εκείνοι όµως ακλόνητοι: «Τότε δεν πληρώνουµε»!

Το καλύτερο: Η ασφάλειά µου γράφει πως µε καλύπτει από ανασφάλιστο όχηµα. Οταν δε επιχείρησα να το καταγγείλω σε δύο υπαλλήλους της Εθνικής Τράπεζας – βρήκα τα απευθείας τηλέφωνά τους – καθώς η Εθνική ελέγχει, υποτίθεται, πλέον τις ασφαλιστικές εταιρείες, δεν κατάφερα να τους βρω ποτέ. Οποια ώρα και να πήρα!

Η Τροχαία από την πλευρά της µου δηλώνει πως δεν µπορεί να µου δώσει άλλο χαρτί πέρα από την καταγραφή του συµβάντος, των συνθηκών και της βεβαίωσης ότι το όχηµα είναι ανασφάλιστο, πως εγκαταλείφθηκε και βρίσκεται στη µάντρα της. Και η ασφαλιστική ανένδοτη.

∆εν ξέρω πώς τα βλέπετε εσείς, κυρία Αθηναίου, αλλά εγώ τα βλέπω ως φαινόµενα βαθιάς σήψης ενός κράτους στο οποίο δεν λειτουργεί τίποτε σωστά και υπέρ του πολίτη. Και σαν ντροπή.

Μεγάλη ντροπή.

Με αγανάκτηση, Μαριέττα Σαουλίδου < Μιλάτε για ντροπή στους… ασφαλιστικά ξεδιάντροπους που ειδικά στην Ελλάδα έχουν κάνει επιστήµη τα ψιλά γράµµατα και το κίνηµα «∆εν πληρώνω, δεν πληρώνω» (το άλλο, το κίνηµα της µεγάλης φαγάνας, «όλα τα τρώω, όλα τα παίρνω και σε κανέναν δεν δίνω»), αγαπητή Μαριέττα. Μίνι έρευνα της στήλης έδειξε πως πολλοί Ελληνες δικαιώθηκαν όχι στα τοπικά – βεβαίως, βεβαίως – αλλά στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, εξ ου και κάποιες ασφαλιστικές (συµπεριλαµβανοµένης…) έχουν «εισπράξει» γερά πρόστιµα και έχουν υποχρεωθεί να πληρώσουν. Απλώς βάζουν τον πολίτη στην ταλαιπωρία. Αλλά να που η Ευρώπη τούς στρώνει για τα καλά. Οχι πως δεν το ξανακάνουν, βέβαια. Εκεί, αυτοί, το βιολί τους.

Α και κάτι ακόµη που ίσως σας φανεί χρήσιµο: υπάρχει ένα επικουρικό ταµείο που πληρώνει για ατυχήµατα από ανασφάλιστα οχήµατα.

Οσο για την Εθνική και ελέγχουσα, αφήστε τα. Τράπεζα! Υπαλληλίσκοι! Και η σήψη, εν γένει; Σηψάρα!