Οι άνθρωποι του πνεύµατος

Αγγελος Ρηγόπουλος
ΠΕΥΚΗ
Η χώρα µας περνάει κρίση όχι µόνο οικονοµική, αλλά και αρχών, αξιών, αξιοπρέπειας, αλληλοσεβασµού. Κι εµείς, οι «άνθρωποι του πνεύµατος», αναπαυόµαστε στις (όποιες) δάφνες µας και στην εγωιστική µας µικροπρέπεια. Και, καλά, εµείς, ως άτοµα, το πολύ να καταφέρουµε να δηµοσιευθεί µια επιστολή µας σε κάποια στήλη «αλληλογραφίας αναγνωστών» κάποιας εφηµερίδας.

Αλλά οι πάµπολλες εταιρείες, ενώσεις, σύλλογοι, οµοσπονδίες των λογοτεχνών γιατί έχουν κλειστεί στο καβούκι τους; Τι είδους «πνευµατικοί άνθρωποι» είµαστε όσοι συναποτελούµε αυτές τις οµάδες; Ο ρόλος µας περιορίζεται στο να «ευλογούµε τα γένια µας» και µόνο; Ολοι αυτοί οι σύλλογοι γιατί δεν βγαίνουν µπροστά, ως οφείλουν, να οδηγήσουν, να φωνάξουν, να παλέψουν για την ανόρθωση του κράτους, των ηθικών αξιών και την αναπτέρωση της ελπίδας του λαού; Τόσο πολύ έχουµε κοµµατικοποιηθεί; Τόσο πολύ µας αρέσει να κρατάµε την ουρά του γαϊδάρου και µε κλειστά µάτια να ακολουθούµε τον δρόµο που αυτός µας οδηγεί; Τσίπα δεν έχουµε σταγόνα;