Το παιδί του κάμπου και το κορίτσι του σαλονιού

Υπήρξαν ωστόσο διαφωνίες, «μάχες» για το αν πρέπει η ποίηση να μελοποιείται, αν μπορούμε να χρησιμοποιούμε το μπουζούκι και τους λαϊκούς τραγουδιστές και μουσικούς για τη μελοποίηση μιας «υψηλής» και μάλιστα της «επαναστατικής» ποίησης, όπως αυτή του Ρίτσου, αν πρέπει να ερμηνευθεί από ανδρική ή γυναικεία φωνή ο σπαραγμός της μάνας που καταγράφει ο Ρίτσος. Τελικά η πρώτη ηχογράφηση γίνεται τον Αύγουστο του 1960. Μάνος Χατζιδάκις (ενορχήστρωση), Νάνα Μούσχουρη (ερμηνεία).

Εναν μήνα μετά έρχεται και η δεύτερη, από τον Μίκη: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Καίτη Θύμη, Μανώλης Χιώτης. «Ηχογραφούσαμε το άλμπουμ, όταν στο έκτο τραγούδι ο Θεοδωράκης, ο Ρίτσος και κάποιοι μουσικοί εξαφανίστηκαν», έλεγε η Νάνα Μούσχουρη σε ραδιοφωνική της συνέντευξη 45 χρόνια μετά. «Δύο μέρες μετά, καταλάβαμε γιατί. Κυκλοφόρησε η δεύτερη version με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Ο Θεοδωράκης μάλιστα είπε ότι προτιμούσε τη δική του εκδοχή με το παιδί του κάμπου, παρά εκείνη με το κορίτσι του σαλονιού. Λες και δεν ήμουν κι εγώ ένα απλό κορίτσι.

Ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσω αυτή του την κουβέντα». Ο «Επιτάφιος» γνώρισε και τρίτη ηχογράφηση το 1963: Μίκης Θεοδωράκης- Μαίρη Λίντα- Μανώλης Χιώτης και ορχήστρα εγχόρδων…