Σάκε και συµπάθεια

OΙchi είναιευρηµατικόςτύπος. Παίζειµουσικήµεµπαλάκια τουπινγκπονγκ,χτυπώντας ξυλοπόδαρα στοπάτωµα, σφυρίζοντας και κρατώνταςτον ρυθµό (ας µην υπερβάλω) µετα ντραµς. Είναι κάτισαν άνθρωπος- ορχήστρα καιόταν δενείναι αυτό,είναι µέλος της newwave µπάντας Nohshin, και περιγράφει τη µουσική του σανκάτι πειραµατικό µεν, «j-pop»δε (συνθηµατικόγια την pop madein Japan).Αλλά, εγώ θα κρατήσω το «acousmatic tape music»όπωςλέει,πουδείχνει και συναίσθηµα– τι άλλο δείχνει δηλαδήµιακασέταµεακουστική µουσική;Ακούστε στοhttp:// www.myspace.com/ichijapan.

ΟΙ ΕΠΙΡΡΟΕΣ του,ποικίλες και διάφορες. Από τους ResidentsώςτουςDoorsκαι απότουςTyrannosaurus Rex ώς την dancehall reggae. Ο Oorutaichi αγαπάειτουςαυτοσχεδιασµούς, αλλά η χάρη ενός κοµµατιού σαν το «Futurelina»,δενείναιοαυτοσχεδιασµός, είναι ητρυφερή ψυχή του. Εχει φαν και πολύ µακριά απότην Ιαπωνία –η αγγλική Βearfunk,ας πούµε,κυκλοφόρησε το «Misen gymnastics» του και στην κοινωνική δικτύωση οι φίλοικαταφτάνουνσα ναµετακινούνται πληθυσµοί.

ΑΚΟΥΣ το«From dusk till dusk» των Ikebana (http:// www.myspace.com/ikebana3) – πειραµατικό,πειραγµένο,ατµοσφαιρικό και φαντάζεσαι ότι έχει φυτρώσει στηΣίλικον Βάλεϊ ή στονκήπο τουπιο nerdφίλου σου. Τίποτεαπό αυτά, είναι πράσινο βλαστάριανοιξιάτικης ιαπωνικής τέχνης. Το «Imiss you» – α λα Ikebana – είναι το κοµµάτι που τους περιγράφει καλύτερα.

ΕΙΝΑΙ ΠΟΠ,σανγιαπωνέζικο κιµονό σε πολυσύχναστο δρόµο µε neon φώτα (κάπου έπρεπε να τα βάλωκαι αυτά) –ο Towa Tei που οκόσµος γνώρισε από τους ποπεπιστήµονεςDeee-Lite στα «χωρίς αύριο» ‘90s, που έκανε παραγωγές,συνεργασίεςκαι βασικά εµφανίσεις µε άποψηκαι συνάντησε την ΚάιλιΜινόγκ στο «Sometimesamurai»,που όπως και νατο κάνειςείναι υπέροχος τίτλος (http://www.myspace. com/towatei)

Μεσα στο κακό και τον χαµό και κόντραστη µοχθηρή τη µοίρα,µεπολλήσυµπάθεια,µε σάκε και µε τον νου να βοηθήσει, ο Ντέιβιντ Μπερν, οργάνωσε µε αυτούς τουςΙάπωνες και άλλους πρόγραµµα «Ilove Japan» στο http://www.davidbyrne. com/radio. Βάλτε λοιπόν και ακούστε.