ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Αστεγα θαύµατα

Είναι ίσως η τελευταία αυλή της Κυψέλης. Κάποτε ουδείς την πρόσεχε, τώρα όλοι σταµατούν και κοιτάζουν. Εχει γλάστρες, µερικά δέντρα, ένα παρτέρι, δίνει παράξενο προσανατολισµό στα διαµερίσµατα. Οι διαβάτες στην αρχή παραξενεύονται, µερικοί κοντοστέκονται, τι είναι αυτό, αναρωτιούνται. Χαµένος χώρος. Πώς το άφησε ο εργολάβος; Πόσα τετραγωνικά έχασε; Ηταν στενό το οικόπεδο, δεν κατάφερνε να χτίσει διαφορετικά. Ή φοβήθηκε πως δεν θα έβγαινε κάτι µεγάλο. Οι διπλανοί δεν πουλούσαν το σπίτι τους. Για πολλά χρόνια επέµεναν να µένουν σε ένα χαµηλό µονώροφο µε κεραµίδια, ενώ δίπλα υψώθηκε αυτή η πολυκατοικία.

Αυτοί οι διπλανοί θα ήταν σαν τον ήρωα του Καµπανέλλη που έπιασε να εξηγεί στον εργολάβο τα δίκια του. Μεσηµέρι, στοΤρίτο Πρόγραµµα, το έργο λέγεται «Ο δρόµος περνάειαπό µέσα». Ο ιδιοκτήτης ενός παλιού σπιτιού µιλάει για τα πουλιά που εξοντώθηκαν όταν χτίστηκαν οι πολυκατοικίες γύρω του. Τα µέτρησε, λέει. ∆εν του κάνει καρδιά να πουλήσει το σπίτι, εξηγεί ο ήρωας στο απόσπασµα αυτό.

Θα µείνει µαζί µε τα παλιά του έπιπλα, που ακούει να τα τρώει το σαράκι. Του κάνει συντροφιά ο ήχος.

Παλιές ηχογραφήσεις ανασύρονται από το αρχείο της Ραδιοφωνίας και µεταδίδονται κοµµατιαστά. ∆ιαρκεί είκοσι λεπτά η µετάδοση, αύριο η συνέχεια. ∆εν µπορεί ο ακροατής να αντέξει ένα ολόκληρο θεατρικό στο ραδιόφωνο. Θα κουραστεί.

Τι έγινε µετά; Πουλήθηκε το οικόπεδο; Γκρεµίστηκε το σπίτι;

Ξέρω το τέλος. Το βλέπω γύρω µου. ∆εν έµεινε πουθενά κηπάκι και µονώροφο, ούτε καν τριώροφα. ∆εν υπάρχει αµφιβολία. Θα ήθελα όµως να ακούσω το έργο ολόκληρο κι ας ξέρω τη συνέχεια. Στο κάτω κάτω είναι στη µνήµη του Καµπανέλλη. Μπορεί και να το αντέχαµε οι πολυπληθείς ακροατές του Τρίτου.

Στην εναποµείνασα αυλή δεν συµβαίνουν θαύµατα. Εµεινε χωρίς παιδιά για χρόνια, ύστερα ξαναγέµισε παιδιά µεταναστών. Οταν έρθει το καλοκαίρι αρχίζουν οι µάχες, ποιος θα παίξει µε ποιο, ποιος θα κυριαρχήσει. Πάντα έτσι ήταν οι αυλές, δύσκολες κοινωνικές αρένες. ∆υσκολότερες κι από θεατρικά έργα. Καλύτερα αποµόνωση, και το θέατρο σε εικοσάλεπτες φέτες.

http://pezotis.blogspot.com/