Ροκ έπη και glam υπερβολές

Οι Queen επιστρέφουν 40 χρόνια µετά. Επανακυκλοφορίες, εκθέσεις, ταινίες, συνεργασίες προσκυνούν πάλι τη «Βασίλισσα»
Σαράντα χρόνια Queen.Οπωςκαι αν φαίνεταιαυτό σήµερα,οι ίδιοι οι Queen δεν µπορούσαν να φανταστούν τέτοια διάρκεια. Το είχαν πει. Ο Φρέντι Μέρκιουρι έλεγε πως οι Queen είναι σαν «ξυραφάκια που τα χρησιµοποιείς, ντάρλινγκ, και µετά τα πετάς» (οι «Τimes» θυµήθηκαντη δήλωσή του).

Τι θα έλεγε σήµερα; Και πώς θα σύστηνε την µπάντα στους νέους φαν; ∆ε θα χρειαζόταν καν να το σκεφτεί. Εχουν άλλοιήδη δουλέψει γι’ αυτόν. Οι παλιοί, όλοι, έχουν κερδίσει εισιτήριο στην αιωνιότητα, µε εξπρές την τεχνολογία – µε downloads (µουσικά κατεβάσµατα στο ∆ιαδίκτυο),νέες εφαρµογές και λοιπά θέµατα.

Μετά, υπάρχουν τα τραγούδια. ΤωνQueen τα τραγούδια. Αυτά τα ποµπώδη, µελωδικά, glam, οπερατικάτραγούδια τους.Που θα έλεγες, ναι, ΟΚ,τότε ίσως, αλλάτώρα; Στ’ αλήθεια, µπορούν τα τραγούδια των Queen να σταθούν σήµερα δίπλα στα ποπ beats και τα ηλεκτρονικά dance; Η απάντηση έρχεται από χιλιάδες στόµατα που τραγουδούν σε καραόκε ολόκληρα άλµπουµ:«A night at the opera» και «A day at the races», το «Fat bottomed girls» και άλλα σαν κι αυτά διασκεδάζοντας αφάνταστα.

Τα τραγούδια µόνο; Τι θα ήταν οι Queen χωρίς τη σκηνική τους παρουσία; Τη θεατράλε σκηνική τους παρουσία; Ειλικρινά τώρα, αν µπορούσες να ξεπεράσεις αυτό, όλα τα υπόλοιπα θα ήταν πολύ πιο εύκολα. Η glam υπερβολή, φορεµένη ολόσωµα. Οι Queen είχαν άποψη επί του θέµατος και δεν την έκρυβαν – µάλιστα στην αρχή την πουλούσαν κιόλας(στενά παντελόνια που κατέληγαν σε καµπάνα, πλουµιστά πουκάµισα µε γιακάδες που ανέµιζαν, κοντά δερµάτινα µπουφάν και αξεσουάρ, φαντάζοµαι) σε µια µικρή µπουτίκ που είχαν στο Κένσινγκτον Μάρκετ.

Αλλά ήταν δύσκολα στην αρχή, χρειάστηκε να ιδρώσουν πολύ για να φτάσουν και να κερδίσουν έστω κάποιες συµπάθειες. Πάντα έβρισκαν µπροστά τους – ποιον λέτε; – τον Ντέιβιντ Μπάουι. Ενα βήµαµπροστά – µε τη δική του άποψηστο glam – καιτην αναγνώριση που εκείνοι δεν είχαν βρει. Σαν να ήταν όµως γραφτό, ηχογραφούσαν στο ίδιο στούντιο που ηχογραφούσε ο Μπάουιόταν τελείωνε εκείνος τη δουλειά, ενώ σε µια τηλεοπτική ακύρωσή του µπήκαν αντικαταστάτες οι Queen και από εκεί και πέρα όλα έγιναν πιο εύκολα.

Το σίγουροείναιπάντωςπως ο Φάροκ Μπουλσάρα είναι αυτός που τράβηξε την προσοχή και έκανε τη «Βασίλισσα» σούπερ σταρ. Αυτό ήταντο πραγµατικό όνοµα του Φρέντι πουείχε γεννηθεί στη Ζανζιβάρη (της Αφρικής – σήµεραµέρος της Τανζανίας) και ότανήταν 17 χρονώνη οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αγγλία.Εκεί ο Φάροκ έγινε Φρέντικαι το 1970συνάντησε τους δυο άλλους, Μέι και Τέιλορ, και έφτιαξαν ένα γκρουπ – µη βιάζεστε – τουςSmile. To «Queen» ήταν ιδέα του Μέρκιουρι και δεν άρεσε στους άλλους. Ο Φρέντι όµως είχε επιµείνει «Bασίλισσα» και µε όλους τους γκέι συνειρµούς που αυτό συνεπάγεται.

Μετά ήρθανοι επιτυχίες, το «Bohemian rhapsody», το«Somebody tolove». Μεταξύ Μαρτίου 1974 και Σεπτεµβρίου 1992 είχαν 40 επιτυχίες µέσα στα βρετανικά charts. Kαι πριν απόπέντε χρόνια βγήκε ότι το «Greatest hits» (τοάλµπουµ µε τιςεπιτυχίες τους) είναι το πιο πετυχηµένο άλµπουµ στην ιστορίατης Αγγλίας. Είπατε τίποτε;

Τώρα, σαράντα χρόνια µετά τη συνεργασία τους µετην ΕMI, υπέγραψαν συµβόλαιο µε τη Universal και ξανά προς τη δόξα τραβάνε. Πρώτο βήµα, η επανέκδοση των πέντε πρώτων άλµπουµ τους, µε το απαραίτητο φρεσκάρισµα που έκαναν και τα deluxe πακέτα.

Ο Φρέντι – λένε – θα τοχαιρόταν πολύ όλο αυτό. Ο Μέρκιουρι δεν έζησε να χαρεί, έφυγε απότη ζωή στις 24Νοεµβρίου του 1991, σε ηλικία 45 ετών, λόγω επιπλοκών από το AIDS,όντας ένα από τα πρώτα διάσηµα θύµατα της ασθένειας.


Εκθεση, ταινία και νέα τραγούδια

Η έκθεση «Stormtroopers in Stilettos», που ολοκληρώθηκε το περασµένο Σάββατο στο Λονδίνο, έδωσε το στίγµα για τον εορτασµό των 40 χρόνων Queen, αλλά στην ουσία το πάρτι τώρα αρχίζει.Αυτές τις µέρες αρχίζουν και τα γυρίσµατα της ταινίας – βιογραφίας του Φρέντι Μέρκιουρι, τον ρόλο του οποίου παίζει ο κωµικός Σάσα Μπάρον Κόεν – που είχε δείξει την αδυναµία του στον τραγουδιστή των Queen µε τις α λα Φρέντι εµφανίσεις του στα «Μπόρατ» και «Μπρούνο». Το σενάριο γράφει ο Πίτερ Μόργκαν, ο οποίος είχε ασχοληθεί και µε το σενάριο της «Βασίλισσας» (το Οσκαρ της Ελεν Μίρεν) – κάτι που τυχαίο δεν το λες. Κερασάκι στην τούρτα, τα «καινούργια» τραγούδια που βγαίνουν στην επιφάνεια – συνεργασίες Φρέντι Μέρκιουρι και Μάικλ Τζάκσον από τη δεκαετία του ’80. Αλλά σταµατώ εδώ, γιατί το αφιέρωµα παίρνει τροµακτικές διαστάσεις και δεν είναι να παίζεις µε τέτοια πράγµατα. < Μ.Μ.