Ο µεγάλος Λεµπόφσκι

Big LeBowski ο υπέρβαρος Ζεράρ Ντεπαρντιέ των 63 και βάλε ετών; Κι όµως. Στο «Μαµούθ» (Mamouth) του Μπελουά Ντελεπίν και του Γκιστάβ Κερβέρ καταφέρνει επιδόσεις ιδιαίτερες και µοναδικές. Παχύσαρκος, αδέκαρος, άστεγος, βρώµικος. Με τεράστια χαίτη και µυαλό µικρού παιδιού. Ενα απολειφάδι του Easy Rider, ένας Μαθουσάλας µιας ξεπερασµένης, παλιάς εποχής, καβάλα σε µια επίσης ξεχαρβαλωµένη αντίκα Mamouth του 1973 να τριγυρνάει την γαλλική επαρχία προσπαθώντας να θυµηθεί «πού διάολο δούλεψα όταν ήµουν νέος, ακµαίος και κουβαλητής;» Τι ψάχνει; Τα ένσηµά του. Αυτά που του τα έφαγαν οι εργοδότες του. Να τα πάρει να τα κολλήσει στο βιβλιάριό του και έτσι να εισπράξει τη σύνταξή του. Κάπου τού‘ρχεται φλασιά να ψάξει σε µια παραλία µε ανιχνευτή µετάλλων, µπας και βρει κάνα φραγκοδίφραγκο και ρίξει κάτι στο στοµάχι του. Κάπου τού ‘ρχεται µια δεύτερη φλασιά κι έτσι εµφανίζεται στο σπίτι του αδελφού του να κάνει παρέα σε µια µικρή, αθώα τρελοκαµπέρο που είναι ανιψιά του. Ενας θαλάσσιος ελέφαντας µε καρδιά µαρουλιού. Αόρατα χαµόγελα µε µικρά αόρατα δάκρυα.

Να το δω;

Ιδιαίτερο, χειροποίητο, συγκινητικό!