«Μήπως µυρίζει άνοιξη;»

Αγαπητή Φοίβη, ∆ιάβασα το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» για τις δηλώσεις του αξιότιµου κ. ΣτροςΚαν στο γαλλικό Canal+, όπου µεταξύ άλλων λέει µε απαράµιλλη… γαλατική ευγένεια ότι «οι Ελληνεςβρίσκονται µέσα στα σκ… και µάλιστα πολύ βαθιά»!

Πράγµατι,είµαστε πολύ βαθιά χωµένοι στο ∆ΝΤ του οποίου ο κ. ΣτροςΚαν προΐσταται και άρα νοµιµοποιούµαι να υποθέσω ότι µε τη λέξη εννοεί τουςεξίσου ευγενείς τροϊκανούς. Θέλω λοιπόν µέσα από τηστήλη σου νατου εκφράσω την ευαρέσκειά µου και να του πω «bravo, monsieur».

Επειδή απέδειξε, αν µη τι άλλο, ότι είναι γνήσιος απόγονος του…Καµπρόν, του περίφηµου στρατηγού του Ναπολέονταπου, όταν διαπίστωσε στη µάχη του Βατερλώ ότι ήταν περικυκλωµένος, είπε την ιστορική φράση «merdes alors», τουτέστιν «σκ… λοιπόν».

Είναι φυσικό βέβαια να έχει αδυναµία στα εν λόγω… ευώδη προϊόντα.

Ως γνωστόν, οι Γάλλοι επιδόθηκαν µε επιτυχέστατο ζήλο στην αρωµατοποιία για να καλύψουν την µπόχαπου ανέδιναν από την απλυσιά οι κοµψοί πρόγονοί τους ένοικοι των Βερσαλλιών αλλά και οι γύρω από το λαµπρό ανάκτορο χώροιόπου χύνονταν τα δοχεία νυκτός ελλείψει αφοδευτηρίων και λουτρών.

Και µπορεί µεννα έχει δίκιο για τις κακές µας συνήθειες, π.χ. τα µαγειρέµατα, τη φοροδιαφυγή, την απάτη κ.λπ. που µας οδήγησαν εκόντες άκοντες στην… παρφουµαρισµένη αγκαλιά τους.

Ως «σοσιαλιστής» όµως (ή µήπως «σοσια-ληστής») που ισχυρίζεται ότι είναι και µάλιστα προαλείφεται να διεκδικήσει προσεχώς για λογαριασµό του Σοσιαλιστικού Κόµµατος την Προεδρία της Γαλλικής ∆ηµοκρατίας, θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός στις εκφράσειςτου για τον λαό µιας χώρας της οποίας ο γνήσια – υπερβολικά θα ‘λεγα – ευγενής Πρωθυπουργός είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής ∆ιεθνούς.

∆εν γνωρίζωπότε θα µαςκάνει ξανά την τιµή ναεπισκεφθεί την… όζουσα χώρα µας, στην οποία, όπως ελπίζω, στο εξής θαείναι persona non grata. Οψέποτε όµως αυτό συµβεί, θαπρότεινα στους αρµοδίους για τηνυποδοχή, αντί τηςκλασικής ανθοδέσµης, να προσφέρουν ένα παχύ παχύ ρολό χαρτιού υγείας, µε τυπωµένο το πάλαι ποτέ δηµοφιλές σύνθηµα «Ελλάς – Γαλλία – Συµµαχία», συνοδευόµενο από τους «Μυρωµένους στίχους»του Γεωργίου Σουρήµεταφρασµένους εις την γλυκείαν των Γαλατών γλώσσαν. A toute al’ heure…

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Βαρβάρα Ταβλαρίδου-Μπακάλη < Αν κι ακόµη δεν µύρισε άνοιξη, αγαπητή Βαρβάρα, ας πάει και το παλιάµπελο. Ας το… µυρώσουµε µε στίχους Σουρή, που για ευνόητους λόγους δεν είχαν δηµοσιευθεί στην εποχή του, αλλά κυκλοφορούσαν σε χειρόγραφα: «Μόνο σκ… φυτρώνουνε στον τόπο αυτό τον άγονο / κι όλοι χ…οι είµαστε, σκ…δες στο τετράγωνο. / Μας έρχεται κάθε σκ…ς,θαρρούµε πως σωθήκαµε, / µα µόλις φύγει βλέποµε πως αποσκ…καµε». Δύσοσµα κακόγουστο, πλην η (ελληνική) ζωή γνωρίζει πόσο αληθές είναι. Με ή χωρίς τις δύσοσµες δηλώσεις Στρος-Καν…