Της ανοµίας ήλιε νοητέ…

Υπόψη κας Φοίβης Αθηναίου.

Λέξεις, που έχασαν το νόηµά τους. Τ α νοµοθετήµατα στη χώρα µας είναι για να παραβιάζονται, λένε συνήθως, καθώς και οι κανόνες δικαίου που τους διέπουν; Αναρωτιέµαι.

Το Σάββατο (5.3.11) βρεθήκαµε µια παρέα φίλων σε ταβερνάκι, στο Μαρούσι. Κλείσαµε τραπέζι αφού εξακριβώσαµε πως το εν λόγω κέντρο είναι για «µη καπνίζοντες». Εσκεµµένως αναζητήσαµε ένα τέτοιο κέντρο, µια και είχαµε στην παρέα φίλο µε σοβαρή πάθηση. Μια κυρία µιας άλλης συντροφιάς, που δυστυχώς το τραπέζι τους ήταν ακριβώς δίπλα στο δικό µας, κάπνιζε αρειµανίως. Ευγενικά φερόµενοι το είπαµε και µάλιστα χαµηλόφωνα στο γκαρσόνι. Εκείνος έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει, όµως εκείνη απάντησε µε δυνατή φωνή ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βγει έξω να καπνίσει και ότι είναι θαµώνας του κέντρου!

Απευθυνθήκαµε και στη διεύθυνση του µαγαζιού, αλλά «φωνή βοώντος». Μέχρι και τασάκι έβαλαν στο συγκεκριµένο τραπέζι και µάλιστα µετά την κυρία άναψαν τσιγάρο και οι δυο άντρες της αυτής παρέας.

Μαζί µε µας δυσανασχέτισαν και άλλοι, αλλά, φευ, η διάθεσή µας είχε χαλάσει. Εάν το συγκεκριµένο κέντρο (η επωνυµία του στη διάθεσή της εφηµερίδας σας) ήθελε και την πίτα ολόκληρη… έπρεπε να έχει περίκλειστους χώρους αποκλειστικά για καπνίζοντες καθώς και ειδικό κλιµατισµό και εξαερισµό… όπως ο Νόµος 3730/2008 άρθρο 3 υπαγορεύει.

Οπωσδήποτε δεν είναι οι νόµοι που θα επαναφέρουν λέξεις που έχασαν το νόηµά τους όπως ο σεβασµός στον διπλανό µας, το συναίσθηµα της τιµής ή φιλότιµο, αν θέλετε, η αξιοπρέπεια κ.ά… Σηµειώνω εδώ, γιατί πολλές φορές παρεξηγούµε τα νιάτα, οι παραπάνω καπνίζοντες ήταν ηλικιωµένοι.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Ευγενία Μακαριάδη < Σύµφωνα µε τον νεώτερο – και κοινοτικό – νόµο, αγαπητή Ευγε νία, όλοι οι δηµόσιοι χώροι είναι πλέον για «µη καπνίζοντες» και κάποιοι καταστηµατάρχες το εφαρµόζουν ευλαβικά, καθώς όταν τόλµησαν να το καταστρατηγήσουν άρχισαν τα πρόστιµα – διόλου ευκαταφρόνητα – να πέφτουν βροχή και η απειλή κλεισίµατος για ένα διάστηµα να επικρέµαται ως δαµόκλειος σπάθη. Οµως στην Ελλαδάρα, βεβαίως βεβαίως, οι νόµοι υπάρχουν µόνο για να καταστρατηγούνται. Εκτός αν πρόκειται για Νόµους (µε κεφαλαίο) που στα µέρη µας είναι µόνον ο λόγος – και ο τρόπος – του πλέον Αγενούς! Και µια και µιλάµε για νόµους, ας θυµηθούµε µερικούς στίχους των Active Member: «Νόµοι θεών και των θνητών το αλάθητο, / δρόµοι αλλωνών κόντρα στο σύµπαν το απάτητο, / κόµη αστεριών, φως ασταµάτητο / σκαρώνουν οι ανθρώποι µικρή συνωµοσία. / Σηµάδια των καιρών µε φόβο αλλόκοτο, αµάθητο, / σωρηδόν καταπίνουν πόνο αµάσητο, / στη διαπασών µίσος ακράτητο, / η πιο µεγάλη του κόσµου ανοησία».