Πλάνα κι αεροπλάνα

Αγαπητή Φοίβη, Τι κοινό έχει η εξεγερµένη Αίγυπτος µε την εξεγερµένη Αλβανία; Εχουν και οι δύο πυραµίδες. Η µεν πρώτη έχει πυραµίδες πολιτισµού, 4.000 ετών, ενώ η δεύτερη έχει «πυραµίδες» της διαφθοράς της κυβέρνησης Μπερίσα (του οποίου ο «καταλληλότερος» χρηµατοδοτούσε τον προεκλογικό αγώνα!

– του περίσσευαν, φαίνεται).

Επειδή όµως ο φίλτατος αναγνώστης σου Σ. Ρεβέλας, εκ Τριπόλεως, µου «έριξε το γάντι», πιστεύω ότι αυτήν τη φορά έπρεπε «να το σηκώσω», διότι µε στενοχωρεί ότι κρίνει τους ανθρώπους από την περιοχή στην οποία κατοικούν και όχι από το βάθος της σκέψης τους, την ευαισθησία και την ανθρωπιά τους.

Επί της ουσίας µε εκπλήσσει η θέση του ότι η ∆ύση και οι ΗΠΑ δεν είναι υπεύθυνες για τα τραγικά γεγονότα, τα πραξικοπήµατα (που καθοδηγούν οι ίδιοι) και τις αιµατοχυσίες, που προκαλεί η παρουσία τους ως δήθεν «ειρηνοποιών» δυνάµεων.

∆υστυχώς η ιστορία µάς διδάσκει ότι η αποικιοκρατία δεν έχει τελειώσει. Από πού ν’ αρχίσει κανείς; Από τους Γάλλους που αφού ο πρόγονός τους «Μέγας» Ναπολέων, ξέκανε (αρχές του 19ου αιώνα) όλο τον άνω των 12 ετών άρρενα πληθυσµό της Αϊτής; Από τους Ιταλούς που τον µιµήθηκαν στην Αιθιοπία; Από τους Αγγλους σε Ινδία, Αφρική, Αφγανιστάν, ΝΑ Ασία, Ν. Αφρική; Από τους Ισπανούς στην Αµερική (Νότια) και τις Φιλιππίνες; Τους Πορτογάλους και τους Βέλγους στην Αφρική;

Οσο για τις ΗΠΑ, από πού ν’ αρχίσει κανείς; Από τιςεγκάθετες διεφθαρµένες δικτατορίες σε Κεντρική και Νότια Αµερική, µέχρι τις βόµβεςναπάλµ στους εξαθλιωµένους λαούς της ΝΑ Ασίας και τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες της Μέσης Ανατολής, µε πλούσιοορυκτό πλούτο (Ιράκ, Αφγανιστάν) καιύστερα σπεύδουν να συνεισφέρουν, δήθεν, στην ανοικοδόµηση, όπως συνέβη στην Αϊτή – µετά τον σεισµό – χωρίς να χαρίσουν ούτε δολάριο από το δυσβάσταχτο χρέος.

Οσο για τους πρόσφυγες των ανατολικών χωρών, είναι γνωστό ότι ενώ ήταν επιστήµονες µε εξασφαλισµένη εργασία και στέγη, τώρα στην «καπιταλιστική ∆ύση» που τόσο λαχταρούσαν, µετατράπηκαν σε οικιακούς βοηθούς και προϊόντα δουλεµπορίας!

Κι επειδή µε εντάσσει στους «Armchair socialists», µακάρι να είχα χρόνο ν’ αράξω σε καµιά πολυθρόνα, αλλά δραστηριοποιούµαι στο «Κέντρο Κοινωνικής πολιτικής», και στα Παιδικά χωριά SOS ώς την «Κιβωτό» και από τους «Γιατρούς του Κόσµου» ώς την εν Ελλάδι «Κοινότητα των Αφγανών» και των παιδιών των άλλων κοινοτήτων µεταναστών, που συνοδεύω σε µουσεία, πολιτιστικά κέντρα και χώρους διασκέδασης (πέραν των οικονοµικών ενισχύσεων).

Συνιστώ στον φίλο Σωτήρη, να διαβάσει το βιβλίο – αριστούργηµα του αλγερινού ψυχολόγου – επαναστάτη Φραντς Φανόν «Της γης οι κολασµένοι».

Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά (αλλιώς «Armchair socialist») < Παρά τις παραινέσεις αναγνώστη, αγαπητή Μάρα, σας αντιπροτείνω µε στίχους των Active Member που τα λένε καλύτερα: «Κάναν το γύρο του κόσµου σε λίγες ώρες τα µαντάτα, / γίνανε όλα ένα µεγάλο χωριό, µια αιµάτινη στράτα / που την έστρωσες για να πατήσει το παράλογο, / αφού πρώτα δολοφόνησες το διάλογο. / Στο πρόσταγµά σου άναψε φωτιά πεινασµένη, / καλοθρεµµένη µε ψέµα και στο σκοτάδι απλωµένη / µε χίλιες εστίες, ένα πύρινο δίχτυ, / που την ύστατη την ώρα θα ψαρέψει τον πλανήτη / να ταΐσει µεγάλα, µακροπρόθεσµα πλάνα, / τα κροκοδείλια δάκρυά σου για τους πύργους, τ’ αεροπλάνα, / και των όπλων την ειρήνη• απόψε πνίχ’τα, στην πιο µεγάλη νύχτα»…