Λαίδη, όπως λέµε Ελλα(ί)δα

Τις προάλλες η κόρη µου είχε πάει στο κέντρο όπου τραγουδάει η λαίδη Αντζελα (η ∆ηµητρίου, ντε) και µου διηγούνταν µια εξαιρετική ατάκα της, που σκέφτηκα να µοιραστώ µαζί σου.

Είπε λοιπόν η κυρία της πίστας: Λαίδη ήµουνα και λαίδη θα παραµείνω.

Και σε ρωτώ: δεν ακούγεται απειλητικό αυτό;

Με εκτίµηση, Ελένη Τσακίρογλου, Νίκαια < Πρώτον, για το καλό σας σας το λέω, αγαπητή Ελένη, µήπως θα έπρεπε να τη µαζέψετε λίγο την κόρη σας; ∆εύτερον, όχι απλώς απειλητικό, ζοφερό ακούγεται. Για να µη σας πω τι θέα έχει στον… Ατλαντικό! Αλλά έτσι είναι η Λαίδη.

Σαν την Ελλάδα. Ακατανίκητη. Και γλωσσού!

Αγαπητή Φοίβη,