Σαν αραβικός «Μάης του ΄68»
Τυνησία: η επανάσταση στη γέννησή της. Ο Παύλος Τσίµας και η «Ερευνα» ταξίδεψαν στην πόλη Σίντι Μπουζίντ της Τυνησίας, εκεί όπου τον περασµένο ∆εκέµβριο αυτοπυρπολήθηκε ένας νέος και ο θάνατός του έγινε σπίθα που άναψε τη φωτιά των εξεγέρσεων στον αραβικό κόσµο
Επανάσταση των γιασεµιών; Οχι, επανάσταση της αξιοπρέπειας χαρακτηρίζουν οι νέοι της Τυνησίας την εντυπωσιακή εξέγερσή τους απέναντι σε ένα στυγνό και διεφθαρµένο καθεστώς, που κατάφεραν να ανατρέψουν.
Μιλούν στην κάµερα της «Ερευνας» του ΠαύλουΤσίµα, η οποίααναζήτησεστη χώρααπ’όπουξεκίνησεαυτότο κύµατηςαντίδρασηςτωνλαώνσε εξουσίες αυταρχικές, το οποίο σαρώνει καιαλλάζει τα δεδοµένα τουκόσµου απότο Γιβραλτάρώς τονΠερσικό Κόλπο, τιςαιτίες, την αφετηρία και τις µεθόδους.
Μια τηλεόρασητο βράδυτης Τετάρτης που δικαίωσε τον ρόλοτης να µετατρέπει τον κόσµοσε µια «γειτονιά», όχι γιακαταναλωτέςκουτσοµπολιών και«µπουγαδόνερων»ψευδοδιασηµοτήτων, αλλά γιαπολίτες που χρειάζεται να έχουν συνείδησητης εποχής τους καιτων µεγάλωντης αλλαγών. Και όσα συνέβησαν στηνΤυνησία συνιστούν µια µεγάληαλλαγή, που ακόµη συµβαίνει και που έχει µακρύ δρόµο ώς την ολοκλήρωσή της.
Σηµαντικό στοιχείοτης, τοαυθόρµητο ξέσπασµα, µέσα σε µιαστιγµή, χωρίς πολιτικήκαθοδήγησηκαιχωρίς ηγέτες, µεαφορµή τοτραγικό γεγονός τηςαυτοπυρπόλησης ενόςνεαρού στην πλατείατης επαρχιακής πόλης όπου ζούσε, για τις αφόρητες συνθήκες φτώχειαςκαι ταπείνωσηςπου αντιµετώπιζε. Ηταν ο ΤαρέκΜπουαζίζι. Εγινε ο ήρωας της γενιάς του.
Αλλάαυτόδενθαγινόταν χωρίςτο Ιντερνετ και τη Λένα, το κορίτσι που µε επιµονή από το blog του ανέβαζε φωτογραφίες και ειδήσεις, στήνοντας ένα δίκτυο επικοινωνίας στησκιά τωνεπίσηµων µίντια.Αρωγός στηνπροσπάθειά της έναςτριαντάχρονος, ο οποίος µεεπιµονή κατάφερνενα βρίσκει τρόπους να παρακάµπτεταιη κρατική λογοκρισία στον ιντερνετικό χώρο.
Τα υπόλοιπα, ο ξεσηκωµός που ήρθε σαν κύµαµέσα σεένα απόγευµα,η κραυγή «degage» («φύγε»)που απευθυνόταν στον πρωθυπουργό Μπεν Αλι και την κυβέρνησήτου, σύνθηµα που ξεσήκωσε όλη τη χώρα,όλη την αραβική γειτονιά, µοιάζουν µε όνειρο. Το όνειρο µιας ελευθερίας που ολαός της Τυνησίας δεν φανταζότανκαν ότι υπάρχει και µπορείνα τη διεκδικήσει. Και δεν κάνουνπίσω. Μένουν ακόµη στην κεντρική πλατεία της Τύνιδας, διαδηλωτές µεκιθάρεςκαισυνθήµατα, απαιτούννα φύγουνκαι οιτελευταίοι υπουργοίτου ΜπενΑλι πουσυγκρότησαν τηνπροσωρινήκυβέρνηση. Μόνο τότε θα δικαιωθούν, λένε.
Η πρώτη επανάστασητου 21ου αιώνα.Κάτισαναραβικός«Μάηςτου ’68», λέει οΠαύλος Τσίµας, θυµίζοντας εκείνητην Ευρώπηπου είχε ελπίδες καιµνήµητηςδηµοκρατίας, σαναπαράβατοιδανικόκαισυστατικό τηςύπαρξήςτης.Μια«µνήµη» που µοιάζει να επιστρέφειαπό απρόσµενες εξωτικέςδιαδροµέςµέσα από τηντηλεοπτικήκάµερα και κρατάµε τηνανάσαµαςγιατο πώς θα εξελιχθεί η ιστορία.














