Κυνηγός απίθανων αντικειµένων

«Εχει χρειαστεί να αναζητήσω ακόµα και µικρά ζώα. Οπως στην ταινία ”Πρώτη φορά νονός” της Ολγας Μαλέα, όπου ο µικρός ήρωας είχε µια σχέση µε σκαντζόχοιρους. Αρχικά κινήθηκα µέσω αγγελιών, τελικά όµως βγήκα το βράδυ για να µαζέψω µερικούς. Και στη συνέχεια, έπρεπε να τους ταΐζω και να τους ποτίζω». Εντάξει, η δουλειά του Γιάννη δεν είναι όσο εύκολη ακούγεται. Κάθε ταινία έχει τις δικές της ανάγκες σε props, σε µικρά ή µεγάλα αντικείµενα δηλαδή, και ένας φροντιστής έχει υποχρέωση να τα εντοπίσει όλα, σε όποιες συντεταγµένες και αν κρύβονται. «Ολα αρχίζουν µε ένα σενάριο στα χέρια σου», λέει ο Γιάννης. «Συζητάς µε τον σκηνογράφο για τις απαιτήσεις του σκηνικού και ξεκινάς την έρευνα αγοράς σε καταστήµατα ή στα λεγόµενα prop stores». Στόχος του µπορεί να είναι ένας πολύ συγκεκριµένος σουγιάς ή ένα ηµερολόγιο του πρωταγωνιστή, αλλά και – να το πάλι το ζωικό βασίλειο – δύο πανοµοιότυπες κατσίκες, όπως χρειάστηκε κάποτε για µια διαφήµιση. «Είναι µια δουλειά χωρίς συγκεκριµένο πρόγραµµα και ωράριο», λέει, «ταιριάζει όµως στην ιδιοσυγκρασία µου». Και αυτό είναι κάτι που συνειδητοποίησε στην πρώτη του ταινία, το «E-mail» του Μάρκου Χολέβα, και συνεχίζει να το διαπιστώνει και στις υπόλοιπες δουλειές του, όπως στις «Νύφες», το «Μπραζιλερο», αλλά και το «Mamma Mia». Οι αγαπηµένες του δουλειές είναι οι ταινίες εποχής, γιατί µε την αναζήτηση µπορεί να πέσει πάνω σε αντικείµενα µε µεγάλη συναισθηµατική αξία για τον ιδιοκτήτη τους. Και ξέρει ότι τα πράγµατα στον ελληνικό κινηµατογραφικό χάρτη µπορείς να γίνουν και δύσκολα. «Και δεν είναι παραχώρηση να δουλέψεις στην τηλεόραση ή τη διαφήµιση. Μου αρέσει ο κινηµατογράφος, αλλά πόσες ταινίες θα γυριστούν στην Ελλάδα µέσα σε έναν χρόνο;».