Το όνειρο εικοσάρισε

Ο ίδιος έλεγε ότι «δεν υλοποιεί κανένα προσωπικό όραµα».

Και ότι «ο ρόλος του συλλόγου “Οι Φίλοι της Μουσικής” και της διοίκησης του Οργανισµού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΟΜΜΑ) µε συµµετοχή εκπροσώπων του κράτους είναι ρόλος συντονιστικός». Ολοι ξέρουν, όµως, ότι χωρίς το όραµα – για «στόχο ζωής» µιλούν οι συνεργάτες του – του Χρήστου Λαµπράκη το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, που συµπληρώνει στις 20 Μαρτίου 20 χρόνια ζωής, πιθανότατα δεν θα είχε δηµιουργηθεί.

Οχι πως η δηµιουργία του δεν πέρασε από σαράντα κύµατα. Οι µελέτες έγιναν την περίοδο 1965-1975. Με το κεφάλαιο της δωρεάς του Ιδρύµατος Σταµατίου ∆εκόζη – Βούρου, που διέθεσε ο πρόεδρός του Λάµπρος Ευταξίας, πληρώθηκαν οι µελέτες και το κτίριο έφτασε στον «σκελετό» το 1979. Από εκείκαι πέρα, µε χρήµατα του ελληνικού κράτους, χρειάστηκαν άλλα δώδεκα χρόνια για την αποπεράτωση και τα εγκαίνια της 2.000 θέσεων Αίθουσας Φίλων της Μουσικής – αλλά και της 500 θέσεων αίθουσας «∆ηµήτρης Μητρόπουλος».

Αµέσως ιδρύθηκε η Καµεράτα- Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής. Και τη δεκαετία του 2000 ολοκληρώθηκε η δεύτερη φάση του µεγαλεπήβολου έργου. Στα τέλη του 2003 άνοιξε το ∆ιεθνές Συνεδριακό Κέντρο κι έπειτα ολοκληρώθηκαν η αίθουσα 1.700 θέσεων «Αλεξάνδρα Τριάντη», η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας «Λίλιαν Βουδούρη», το υπόγειο γκαράζ 750 θέσεων, η αίθουσα «Νίκος Σκαλκώτας» 400 θέσεων, το «Αίθριο των Μουσών» που φιλοξενεί εκδηλώσεις το καλοκαίρι, η αίθουσα δεξιώσεων 1.600 τ.µ., έξι νέες αίθουσες συνεδρίων (έγιναν συνολικά δώδεκα). Σε όλα αυτάο Χρήστος Λαµπράκης είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Υιοθέτησε την ιδέα της Αλεξάνδρας Τριάντη, ιδρύτριας του συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής, για τη δηµιουργία ενός µεγάλης εµβέλειας πολιτιστικού κέντρου και οργάνωσε την υλοποίησή της. Κάπως έτσιτο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έγινε υπόδειγµα συνεργασίας κράτους και ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Για «καθοριστική συµβολή τουΜεγάρου Μουσικής Αθηνών στην πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου µας» µίλησε ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στο µήνυµά του κατά τη χθεσινή εκδήλωση για τον εορτασµό της εικοσαετίας του. Ο υπουργός Πολιτισµού και Τουρισµού Παύλος Γερουλάνος, ο οποίος το διάβασε, υπογράµµισε από τη µεριά του «τη σηµασία των ανθρώπων στο Μέγαρο». Γιατί «η Ελλάδα είναι γεµάτη από µεγάλα οράµατα και µεγάλα έργα που µένουν αναξιοποίητα, διότι, ενώ υπήρχε το όραµα του κτιρίου, δεν ακολούθησε το όραµα του περιεχοµένου».

«Ο Χρήστος Λαµπράκης συνέδεε πάντοτε το όραµα µε την πράξη», είπε και ο πρόεδρος τουΟργανισµού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, Ιωάννης Μάνος. Οσο για τη νέα δεκαετία που ξεκινά, «θέσαµε δυο βασικούς στόχους: το άνοιγµα στον κόσµο – µέσω µεγάλων διεθνών συνεργασιών – και το άνοιγµα στην πόλη».

«Ο ρόλος του Μεγάρου», τόνισε ο υπουργός Πολιτισµού Παύλος Γερουλάνος, «θα πρέπει να είναι να στηρίξει τη νέα γενιά δηµιουργών και να την αναδείξει στον κόσµο». Μια νέα γενιά που στην Ελλάδα «παλεύει µε τέρατα»